Z artykułu „Jak wykupić prawa autorskie do piosenki” dowiesz się:

·      czym są prawa autorskie do piosenki i komu przysługują

·      ile lat trwają prawa autorskie do piosenki

·      jak i gdzie sprawdzić prawa autorskie

·      czy można kupić prawa autorskie do piosenki i ile kosztują

·      do czego uprawnia nabycie praw

·      czy cover wymaga wykupienia praw autorskich

·      czym grozi naruszenie praw autorskich

Prawa autorskie do piosenki – czym są i komu przysługują?

W przypadku każdego utworu istnieją dwa rodzaje praw autorskich – autorskie prawa majątkowe i autorskie prawa osobiste. Pierwsze z nich umożliwiają zarobkowanie, ponieważ uprawniają do otrzymywania tantiem i innych dochodów, a także pozwalają zawierać umowy licencyjne lub przenoszące prawa majątkowe, drugie chronią więź twórcy z utworem i dają mu kontrolę nad sposobem wykorzystywania utworu.

Prawa autorskie przysługują przede wszystkim autorowi lub współautorom. Nie zawsze jednak tak jest. Autorskie prawa majątkowe mogą być przeniesione na inny podmiot, np. na wytwórnię muzyczną. W przypadku podejmowania współpracy z wytwórnią, zdarza się, że jest to warunek podpisania kontraktu. Innym przypadkiem jest nabycie autorskich praw majątkowych przez pracodawcę, jeśli utwór został stworzony w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy. O ile prawa majątkowe są przenaszalne i można nimi swobodnie rozporządzać, autorskie prawa osobiste są niezbywalne, niedziedziczne oraz nie można się ich zrzec. Co więcej, prawa te nigdy nie wygasają. W związku z tym, niezależnie od upływu czasu, autorskie prawa osobiste zawsze muszą być respektowane. Przysługują one wyłącznie autorowi, a po jego śmierci ich wykonywanie powierzone zostaje innym podmiotom, np. spadkobiercom. Powierzenie nie powoduje natomiast, że prawa te przysługują osobom je wykonującym.

Prawa autorskie piosenek – ile lat trwają?

Autorskie prawa majątkowe wygasają 70 lat po śmierci autora. Sposób liczenia jest jednak nieco inny w przypadku utworów współautorskich oraz słowno-muzycznych, w których autorem tekstu i kompozytorem są inne osoby. W takich sytuacjach, 70 lat liczy się od śmierci ostatniego żyjącego współtwórcy lub autora tekstu bądź kompozytora, zależnie od tego, którego śmierć będzie późniejsza. Jeszcze inaczej jest w przypadku utworów zależnych, takich jak aranżacja. Wówczas autorskie prawa majątkowe do utworu pierwotnego wygasają 70 lat po śmierci autora tego utworu, natomiast autorskie prawa majątkowe do aranżacji wygasają 70 lat po śmierci autora aranżacji.

Autorskie prawa osobiste, jak wskazano wyżej, nigdy nie wygasają. Oznacza to, że niezależnie od wygaśnięcia majątkowych praw autorskich, zawsze należy poszanować m.in. autorstwo utworu i nie przypisywać go innej osobie, ponieważ autor ma m.in. prawo oznaczenia utworu swoim nazwiskiem, pseudonimem lub nieoznaczenia autorstwa.

Więcej na ten temat można przeczytać w artykule Autorskie prawa majątkowe a osobiste – poznaj różnice (link po udostępnieniu)

Jak sprawdzić prawa autorskie piosenki?

Sprawdzenie, komu przysługują prawa autorskie do piosenki nie zawsze jest takie proste. Są jednak pewne zasady działania, które mogą być pomocne. W pierwszej kolejności należy ustalić autorów piosenki, zarówno tekstu, jak i muzyki. Takie informacje są najczęściej dostępne w Internecie, natomiast najlepszym źródłem jest katalog utworów muzycznych ZAiKS-u dostępny pod adresem https://online.zaiks.org.pl/utwory-muzyczne. Po wpisaniu tytułu piosenki oraz twórcy lub wykonawcy, możliwe jest określeniem, kto jest twórcą danego utworu. Takie wyszukiwanie pozwala na jednoznaczną identyfikację uprawnionych z autorskich praw osobistych. Ma to szczególne znaczenie, gdy chodzi o wykorzystanie cudzych utworów w filmie, reklamie czy grze komputerowej. W takich sytuacjach ZAiKS nie udziela bowiem licencji, a zgodę musi wyrazić sam autor lub autorzy piosenki.

Więcej na ten temat pisaliśmy w artykułach Jak legalnie użyć muzyki w filmie https://musicodex.pl/jak-legalnie-uzyc-muzyki-w-filmie-2/, Wykorzystanie muzyki w reklamie – co na to prawo? https://musicodex.pl/wykorzystanie-muzyki-w-reklamie-co-na-to-prawo/, Jak legalnie wykorzystywać muzykę w grach komputerowych oraz podczas turniejów gamingowych? https://musicodex.pl/jak-legalnie-wykorzystywac-muzyke-w-grach-komputerowych-oraz-podczas-turniejow-gamingowych/

Chcąc sprawdzić, komu przysługują prawa autorskie majątkowe do piosenki, sprawa może być nieco bardziej skomplikowana. Z racji tego, że autorskie prawa majątkowe mogły zostać przeniesione na inny podmiot, zidentyfikowanie autora nie musi oznaczać zidentyfikowania uprawnionego z autorskich praw majątkowych. Wyszukiwarka ZAiKS-u wydaje się jednak być najskuteczniejszym sposobem dotarcia do uprawnionych, ponieważ znając autora, można dowiedzieć się bezpośredniego od niego, czy przeniósł on autorskie prawa majątkowe i w ten sposób określić, komu one przysługują. Przeniesienie praw nie zawsze musi wiązać się tylko z trudnościami po stronie osoby, która chce dotrzeć do uprawnionych, ponieważ często łatwiej jest uzyskać zgodę od jednego podmiotu, np. wytwórni muzycznej niż od wszystkich współautorów.

Czy można kupić prawa do piosenki i jak to zrobić?

Nie można kupić autorskich praw osobistych do piosenki, ponieważ są one niezbywalne, natomiast należy pamiętać o majątkowych prawach autorskich, które można uzyskać na dwa sposoby. Po pierwsze, możliwe jest zawarcie umowy przenoszącej autorskie prawa majątkowe. W ten sposób można nabyć wszystkie prawa majątkowe bądź część z nich, np. wyłącznie prawo do pobierania tantiem. Taka umowa musi być zawarta w formie pisemnej, powinna wskazywać, jakiego utworu oraz jakich pól eksploatacji dotyczy przeniesienie. Po drugie, możliwe jest zawarcie umowy licencyjnej, choć licencja nie skutkuje nabyciem praw a jedynie prawem do korzystania z piosenki. Jeśli tylko jeden podmiot ma prawo korzystać z piosenki, mamy do czynienia z licencją wyłączną. W pozostałych przypadkach jest to licencja niewyłączna. Wymogi formalne umowy licencyjnej są podobne do wymogów umowy przenoszącej autorskie prawa majątkowe. Również niezbędna jest forma pisemna, określenie utworu oraz pól eksploatacji. Przeniesienie praw nie jest ograniczone czasowo, natomiast licencja w braku uregulowań umownych udzielana jest na 5 lat, choć możliwe jest udzielenie jej na okres dłuższy niż 5 lat a nawet na czas nieoznaczony.

Więcej na temat umowy licencyjnej można przeczytać w artykule Co powinna zawierać licencja? https://musicodex.pl/co-powinna-zawierac-licencja/

Do czego uprawnia nabycie praw do piosenki?

Nabycie praw autorskich do piosenki powoduje przejście na nabywcę wszelkich bądź niektórych (zależnie od treści umowy przenoszącej autorskie prawa majątkowe) uprawnień, które pierwotnie przysługiwały autorowi, wyłączając autorskie prawa osobiste. Nabywca może więc nabyć przede wszystkim uprawnienie do otrzymywania tantiem oraz innych dochodów generowanych przez piosenkę. Co więcej, może on także zawierać umowy, na podstawie których przeniesie nabyte prawa majątkowe do piosenki na inny podmiot bądź udzieli licencji na korzystanie z niej. Nabycie praw autorskich powoduje bowiem wejście w sytuację prawną właściciela, czyli w tym przypadku autora lub autorów piosenki.

Ile kosztują prawa autorskie do piosenki?

Kwota, jaką należy zapłacić za prawa autorskie do piosenki może być bardzo zróżnicowana. Po pierwsze, zależy to od tego, czy nabywa się prawa autorskie do piosenki (umowa przenosząca autorskie prawa majątkowe) czy jedynie prawo do korzystania z nich (umowa licencyjna). Nabycie praw każdorazowo będzie droższe. Po drugie, licencja wyłączna będzie z pewnością kosztowała więcej niż licencja niewyłączna. Po trzecie, wysokość kwoty może także zależeć od popularności piosenki lub artysty, kwoty włożonej w produkcję i promocję piosenki, a także zysków przez nią wygenerowanych.

Cover piosenki – czy wymaga wykupienia praw autorskich?

Cover piosenki wymaga uzyskania licencji, a w przypadku, gdy mamy do czynienia z utworem zależnym, także zgody autora utworu pierwotnego. Sama licencja najczęściej może być udzielona przez ZAiKS, jeśli twórca powierzył zarząd prawami tej organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi, natomiast w przypadku utworu zależnego oraz w razie niepowierzenia praw ZAiKS-owi, należy zwrócić się o zgodę bezpośrednio do autora.

Licencja będzie wystarczająca wówczas, gdy cover jest jedynie wykonaniem piosenki, które nie wprowadza twórczych zmian w warstwie autorskiej, co nie oznacza, że zmiany nie mogą być dokonywane w warstwie wykonawczej (prawa pokrewne). W ramach takiej licencji można więc dokonywać zmian o charakterze technicznym, np. zmiana tempa czy tonacji, a także zmiany wynikające ze zwykłej interpretacji. Jeśli natomiast zmiany są dużo większe, np. znacząca zmiana obsady wykonawczej lub aranżacja jazzowa utworu klasycznego, wówczas można mówićo tym, że twórca stworzył utwór zależny będący zgodnie z ustawą o prawie autorskim i prawach pokrewnych oddzielnym przedmiotem prawa autorskiego.

W przypadku utworu zależnego licencja udzielona przez ZAiKS nie będzie wystarczająca a autor utworu pierwotnego musi wyrazić oddzielną zgodę na wykorzystanie utworu. W przeciwnym razie oprócz odpowiedzialności cywilnej, np. odszkodowania czy wycofania utworu z obrotu, można ponieść także konsekwencje karne. Granica między interpretacją, która nie prowadzi lub prowadzi do powstania utworu zależnego nie jest precyzyjna, dlatego w przypadkach granicznych, warto dla pewności zapytać autora utworu pierwotnego o zgodę.

Co ważne, nie zawsze uzyskanie licencji jest konieczne. Niektóre serwisy podpisały bowiem oddzielne umowy, na mocy których ZAiKS pobiera tantiemy od wyświetleń coverów. Najpopularniejszym przykładem jest serwis YouTube. Udostępniając utwory w tym serwisie, nie trzeba zatem zawierać oddzielnej umowy licencyjnej z ZAiKS-em. Inaczej jest jednak, gdy twórca nie powierzył swoich praw ZAiKS-owi w zbiorowe zarządzanie. Wówczas licencję należy nabyć bezpośrednio od autora utworu. Innym przypadkiem, kiedy uzyskanie licencji nie jest konieczne, to sytuacja, w której utwór muzyczny jest w domenie publicznej lub objęty licencją Creative Commons.

Czym grozi naruszenie praw autorskich do piosenki?

Brak nabycia praw autorskich, uzyskania licencji, a w przypadku utworów zależnych także zgody autora może doprowadzić do naruszenia praw autorskich, co może wiązać się z wieloma negatywnymi konsekwencjami. Wśród możliwych kar są m.in. zapłata sumy pieniężnej tytułem zadośćuczynienia, przeprosiny, ogłoszenie wyroku w prasie, wydanie uzyskanych korzyści czy wycofanie z obrotu utworu lub płyt, na których taki utwór muzyczny się znajduje.

O tym, co dokładnie grozi za naruszenie praw autorskich oraz jak go uniknąć można przeczytać w artykule Naruszenie praw autorskich – czym grozi, jak go uniknąć? https://musicodex.pl/naruszenie-praw-autorskich-czym-grozi-jak-go-uniknac/

Od kogo wykupić prawa autorskie po śmierci twórcy?

Jako że majątkowe prawa autorskie wygasają dopiero 70 lat po śmierci twórcy, pojawia się pytanie, od kogo można wykupić prawa autorskie po śmierci artysty. Jeśli autorskie prawa majątkowe nie zostały przeniesione, są one dziedziczne i wchodzą w skład spadku. W takiej sytuacji to spadkobiercy mogą udzielać licencji oraz zawierać umowy przenoszące autorskie prawa majątkowe. Jeśli natomiast majątkowe prawa autorskie zostały przeniesione na inny podmiot np. na wytwórnię muzyczną, to właśnie z tym podmiotem należy podpisać kontrakt.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

Artykuł Jak wykupić prawa autorskie do piosenki? pochodzi z serwisu Przepraszam Nie Wystarczy.

Organizacja działalności muzyka lub zespołu muzycznego ma duże znaczenie, m.in. z punktu widzenia kwestii ubezpieczeniowych czy podatkowych. Właściwa organizacja działalności pozwala także na lepszą ochronę swoich praw. O czym więc pamiętać organizując działalność muzyczną?

Pakiet umów dla producentów muzycznych obejmuje takie umowy jak:

• umowa współautorska z muzykiem
• umowa z muzykami sesyjnymi
• umowa dotycząca nagrań realizacji dźwięku
• umowa dotycząca miksu i masteringu
• umowa z wykonawcą teledysku (w tym teledyski live)
• umowa poufności z muzykiem

Umowa współautorska z muzykiem

Umowa ta chroni przed konfliktami między współautorami. Określa się w niej przede wszystkim współautorów, sposób oznaczania autorstwa, wkłady oraz sposób zarządu utworem.

Najważniejszą częścią umowy współautorskiej jest określenie wkładów współautorów. W przypadku ich nieuzgodnienia, przyjmuje się, że są równe. Jeśli jednak wkład jednego ze współtwórców był dużo większy niż pozostałych, mogą pojawić się spory. Aby ich uniknąć, warto o to zadbać jak najszybciej, dodając odpowiednie postanowienie w umowie.

Ważne jest także wskazanie współtwórców oraz sposobu oznaczania autorstwa. Pierwsze stanowi dowód współautorstwa, natomiast drugie pozwala wyodrębnić, za co odpowiedzialny jest każdy ze współtwórców. W utworach muzycznych podział wygląda zazwyczaj następująco: tekst – osoba A, muzyka – osoba B. Nieuzgodniony sposób oznaczania autorstwa również może doprowadzić do sporów dotyczących np. tego, w jakiej kolejności powinno się wymieniać współautorów.

Istotne jest również wskazanie sposobu zarządu utworem, czyli kto może wydawać zgodę na wykorzystywanie utworu, np. w reklamie czy filmie. Zarząd może być także powierzony organizacjom zbiorowego zarządzania, takim jak ZAiKS, jednak w zakresie prawa do synchronizacji (wykorzystania muzyki w utworze audiowizualnym) nie może on pośredniczyć.

Umowa z muzykiem sesyjnym

Umowa ta zabezpiecza producenta przed roszczeniami ze strony muzyków sesyjnych, a nawet przed zablokowaniem dystrybucji nagrań muzycznych.

Najważniejsze postanowienia tej umowy to przeniesienie praw do materiału lub udzielenie odpowiedniej licencji, określenie sposobu oznaczania muzyka na egzemplarzach czy wysokość wynagrodzenia. Umowa ta może także przewidywać prawo do akceptacji miksu i masteringu czy wykorzystanie wizerunku muzyka w promocji materiału.

Nie podpisując umowy z muzykami sesyjnymi, producent muzyczny ryzykuje duże straty finansowe. Zablokowanie dystrybucji może doprowadzić do poważnych konsekwencji finansowych. Warto o tym pamiętać także wówczas, gdy strony są przyjaciółmi. Zdarzały się bowiem sytuacje, w których przyjaźń przerodziła się w spór sądowy.

Więcej na ten temat można przeczytać w artykule Umowa z muzykiem sesyjnym https://musicodex.pl/umowa-z-muzykiem-sesyjnym/

Umowa dotycząca nagrań realizacji dźwięku oraz umowa dotycząca miksu i masteringu

Umowy te są umowami o dzieło, których przedmiotem jest realizacja dźwięku, wykonanie miksu lub masteringu. Są one o tyle istotne, że w wyniku tych czynności mogą powstać prawa wykonawcze lub nawet prawa autorskie. Jeśli producent nie nabędzie odpowiednich praw lub nie uzyska licencji, również naraża się na roszczenia, które mogą doprowadzić do zablokowania dystrybucji nagrań.

Najważniejsze postanowienia w tych umowach obejmują termin wykonania dzieła oraz to, jak duży wpływ na rezultat będzie miał zamawiający. Przede wszystkim chodzi w tym przypadku o ewentualne prawo do żądania poprawek lub ich limitu. Tak jak w przypadku umowy współautorskiej, ważne jest także określenie sposobu oznaczania osób wykonujących takie czynności na egzemplarzach utworów. Mogą oni bowiem żądać umieszczenia ich na równi z wykonawcami lub autorami.

Więcej na ten temat można przeczytać w artykule Umowa z wykonawcą miksu i masteringu – o czym warto pamiętać? https://musicodex.pl/umowa-z-wykonawca-miksu-i-masteringu-o-czym-pamietac/

Umowa z wykonawcą teledysku

Dzięki umowie z wykonawcą teledysku, producent muzyczny zabezpiecza się przede wszystkim przed roszczeniami aktorów z tytułu praw wykonawczych. Takie roszczenia, tak jak w przypadku powyższych umów, również mogłyby doprowadzić do zablokowania dystrybucji teledysków, co wiązałoby się ze znacznymi stratami.

Umowa o teledysk powinna przede wszystkim przewidywać, jakie dokładnie czynności zostaną podjęte w ramach realizacji teledysku i kto weźmie w nich udział. Warto także pamiętać o sposobie rozliczenia i ewentualnych karach umownych w przypadku niedotrzymania terminu lub niewykonania teledysku.

Oprócz umów z aktorami lub innymi osobami zaangażowanymi w wykonanie teledysku, należy pamiętać o umowie licencyjnej w przypadku wykorzystania w teledysku innego materiału.

Więcej na ten temat można przeczytać w artykule Umowa o teledysk – co warto wiedzieć i o czym pamiętać? https://musicodex.pl/umowa-o-teledysk-co-warto-wiedziec-i-o-czym-pamietac/

Umowa poufności z muzykiem

Dzięki umowie poufności, producent muzyczny może zabezpieczyć się przed wyciekiem poufnych informacji, takich jak przebieg negocjacji czy treść umów, a także przed udostępnianiem nagrań bez zgody oraz atakiem hackerskim. W takiej umowie jednym z najważniejszych postanowień jest kara umowna, dzięki której możliwe jest zrekompensowanie ewentualnych strat wynikających z ujawnienia informacji. Dodatkowo umowa ta może przewidywać m.in. jak należy zabezpieczać przechowywanie informacji lub kto jest odpowiedzialny za przechowywanie nagrań.

Poufne informacje to nie tylko przebieg negocjacji, ale również typowe zachowania, przebieg współpracy, sposób bycia, strategie marketingowe, daty wydania teledysków czy plany biznesowe.

Więcej na ten temat można przeczytać w artykule Kosztowne sekrety – co łączy Marylina Mansona, Daft Punk, Varius Manx i Kanye Westa? https://musicodex.pl/kosztowne-sekrety-co-laczy-marilyna-mansona-daft-punk-varius-manx-i-kanye-westa/ oraz Czy zwykły NDA sprawdzi się w branży muzycznej? Co zrobiłby Dave Grohl? https://musicodex.pl/czy-zwykly-nda-sprawdzi-sie-w-branzy-muzycznej-co-zrobilby-dave-grohl/

Artykuł Ochrona prawna producenta muzycznego pochodzi z serwisu Przepraszam Nie Wystarczy.

Jakiś czas temu pisałem o zwrocie nawiązki zapłaconej przez sprawcę wypadku komunikacyjnego na rzecz pokrzywdzonego z ubezpieczenia OC w Gazecie Ubezpieczeniowej (patrz – grafika).

Zwrot nawiązki z ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej

Zwrot zapłaconej przez sprawcę wypadku nawiązki lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę budzi nadal duże zainteresowanie. Czytelnicy zastanawiają się nad możliwością odzyskiwania pieniędzy od ubezpieczyciela nie tylko po uiszczeniu zapłaty na rzecz poszkodowanego nawiązki zasądzonej w procesie karnym, ale także jeszcze w trakcie procesu sądowego. Okazuje się że jest taka możliwość, na każdym etapie prowadzenia sprawy.

Zwrot nawiązki – odmowa wypłaty ubezpieczyciela?

Ubezpieczyciele bardzo często odmawiają wypłaty nawiązki, szczególnie gdy ubezpieczeni nie są reprezentowani przez specjalistę. Jest to ich standardowa postawa nie tylko w tych, ale również innych sprawach o odszkodowanie, o czym pisałem już dawno na gruncie „Gazety Wyborczej” (Odmowa wypłaty odszkodowania – 5 powodów “Gazeta Wyborcza”).

Przyczyny odmowy wypłaty odszkodowania

Które ubezpieczyciele najczęściej wskazują w decyzjach odmownych to:

• brak podstawy prawnej do zwrotu świadczenia na rzecz ubezpieczonego;
• popełnienie czynu zabronionego z winy umyślnej;
• rażące niedbalstwo ubezpieczonego.

Zgodnie z prawem ubezpieczyciel ma obowiązek zwrócić zapłaconą przez sprawcę nawiązkę.

Więc jeśli jesteś sprawcą w takiej sprawie, poznaj aktualną linię orzeczniczą.

Podstawa prawna zwrotu nawiązki od ubezpieczyciela z OC

Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 13 lipca 2011 r. (sygn. III CZP 31/11) wskazuje, że sprawca wypadku komunikacyjnego, wobec którego zastosowano środek karny, polegający na obowiązku naprawienia szkody, może domagać się od ubezpieczyciela – na podstawie umowy ubezpieczenia OC – zwrotu świadczenia zapłaconego na rzecz pokrzywdzonego.

Orzeczenie nawiązki

Wyroki sądów wskazują, że:

Funkcją orzeczenia w postaci nawiązki w procesie karnym – jest zaspokojenie niewątpliwej części roszczeń pokrzywdzonego możliwie szybko bez oczekiwania na zakończenie postępowania cywilnego.

Chodzi o to, żeby pokrzywdzony mógł uzyskać chociaż częściową rekompensatę zanim doczeka się końca procesu w sprawie cywilnej – albowiem sprawy karne (mimo wszystko) zazwyczaj toczą się szybciej niż sprawy cywilne, a w dodatku strony często występują z powództwem dopiero po zakończeniu sprawy karnej.

Orzeczenie w postaci nawiązki ma również miejsce wtedy, kiedy zasądzony obowiązek naprawienia szkody jest utrudniony. Stosuje się tu przepisy Kodeksu Karnego Art 46, § 2, który mówi „Jeżeli orzeczenie obowiązku określonego w § 1 jest znacznie utrudnione, sąd może orzec zamiast tego obowiązku nawiązkę w wysokości do 200 000 złotych na rzecz pokrzywdzonego, a w razie jego śmierci w wyniku popełnionego przez skazanego przestępstwa nawiązkę na rzecz osoby najbliższej, której sytuacja życiowa wskutek śmierci pokrzywdzonego uległa znacznemu pogorszeniu. W razie gdy ustalono więcej niż jedną taką osobę, nawiązki orzeka się na rzecz każdej z nich”.

Obowiązek zapłaty nawiązki

Obowiązek zapłaty nawiązki na rzecz poszkodowanego nałożony w procesie karnym jako środek karny może być bardzo dotkliwy dla sprawcy wypadku. W praktyce przyjmuje się, że pokrzywdzony może ale wcale nie musi – pozywać ubezpieczyciela i dochodzić swych roszczeń na drodze powództwa cywilnego. Dlatego fakt, że ma taką potencjalną możliwość nie może limitować wysokości nawiązki.

Jaka wysokość nawiązki?

Nawiązka dla poszkodowanego jako środek karny (obowiązek naprawienia szkody) może wynieść od kilkuset złotych do nawet 200 tysięcy złotych. Nie dziwi więc, że wiele osób zastanawia się nad możliwością zapłaty nawiązki zasądzonej w procesie karnym przez ubezpieczyciela z ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej (OC).

Jak wynagrodzić krzywdę poszkodowanemu a jednocześnie uchronić sprawcę przestępstwa od utraty majątku? Każdy przypadek jest inny. W większości przypadków przy zastosowaniu odpowiedniej taktyki udaje się jednak uzyskać świadczenie dla osoby ubezpieczonej.

Czy można domagać się zwrotu nawiązki od ubezpieczyciela?

Być może zastanawiasz się czy można domagać się od ubezpieczyciela z ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zwrot nawiązki zapłaconej pokrzywdzonemu.

Wiele osób ma wątpliwości odnośnie możliwości uzyskania zwrotu nawiązki zasądzonej na rzecz osoby poszkodowanej od ubezpieczyciela z ubezpieczenia OC. Wątpliwości te pojawiły się po wydaniu uchwały Sądu Najwyższego z dnia 13 lipca 2011 r. w której dopuszczono możliwość żądania zwrotu od ubezpieczyciela na podstawie umowy OC ub świadczenia uiszczonego przez sprawcę z tytułu nałożonego na niego środka karnego – obowiązku naprawienia szkody powstałe w związku z wypadkiem. W treści tej uchwały wskazano, iż charakter prawny środka karnego w postaci obowiązku naprawienia szkody nie jest jednolicie postrzegany w doktrynie. Z analogii więc także zadośćuczynienie pieniężne zasądzone w wyroku karnym lub obowiązek naprawienia szkód jako analogiczne środki o charakterze karnym, powinny zostać zwrócone przez ubezpieczyciela z OC posiadaczy pojazdu.

Zdaniem Sądu Najwyższego w doktrynie przeważa stanowisko, zgodnie z którym środek ten ma charakter penalny, a pewne elementy natury cywilnoprawnej nie zmieniają jego głównej funkcji, jaką jest ukaranie i resocjalizacja skazanego sprawcy. Sąd Najwyższy dostrzegł jednak także inny pogląd, według którego przewagę zyskuje funkcja kompensacyjna, przejawiająca się w naprawieniu wyrządzonej przestępstwem szkody. Wcześniej Sąd Najwyższy uznawał, że sprawca wypadku komunikacyjnego, od którego zasądzono nawiązkę na podstawie art. 46 § 2 i art. 48 KK, nie może domagać się od firmy ubezpieczeniowej zwrotu nawiązki zapłaconej pokrzywdzonemu. W innym wyroku Sąd Najwyższy zaakcentował, iż orzeczenie przez sąd karny o nawiązce na rzecz osoby pokrzywdzonej przestępstwem, uznaje się za orzeczenie o roszczeniach cywilnoprawnych związanych ze szkodą, a tym samym brak jest dostatecznych przesłanek, aby ubezpieczony nie mógł dochodzić w postępowaniu przeciwko zakładowi ubezpieczeń refundacji wypłaconej na rzecz osoby pokrzywdzonej przestępstwem nawiązki.

Jak wyegzekwować nawiązkę od ubezpieczyciela?

Wielu klientów zastanawia się także jak wyegzekwować nawiązkę od ubezpieczyciela. W przypadku nieuzyskania zwrotu nawiązki od ubezpieczyciela kancelaria kieruje sprawę do sądu oraz w zastępuje Klienta w sądzie prowadząc proces w celu uzyskania zwrotu nawiązki od ubezpieczyciela. Choć zdarza się to stosunkowo rzadko kancelaria pomaga także w przymusowej egzekucji zwrotu nawiązki od ubezpieczyciela. W takim przypadku aby wyegzekwować nawiązkę konieczne jest złożenie wniosku do komornika który błyskawicznie wyegzekwuje nawiązkę.

Poznaj nasze doświadczenie w odzyskiwaniu nawiązki od ubezpieczyciela

Zwrot nawiązki z OC

Warto zwrócić uwagę, że wielokrotnie uzyskiwaliśmy zwrot nawiązki od zakładu ubezpieczeń, także na drodze sądowej.

Można wskazać tutaj na wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie, Wydział II Cywilny Odwoławczy z dnia 18 kwi 2018 roku, sygn. akt II Ca 552/18. Sąd zasądzając zwrot nawiązki z OC zauważył, że również sam ustawodawca wskazuje, iż w razie skazania sprawcy, sąd może orzec, a na wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej orzeka, ma podstawie przepisów prawa cywilnego, obowiązek naprawienia, w całości albo w części, wyrządzonej przestępstwem szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Nie ulega wątpliwości, że świadczenie pieniężne zasądzane w procesie karnym jest świadczeniem cywilnoprawnym. Tym samym możliwe jest uzyskanie jego zwrotu od zakładu ubezpieczeń na podstawie umowy OC.

Czy sprawca wypadku komunikacyjnego może domagać się zwrotu uiszczonej na rzecz pokrzywdzonego kwoty?

Pamiętajmy, że każdy przypadek jest inny. Z praktyki wynika, że pieniądze udaje się odzyskać, kiedy sprawę od początku prowadzi się wedle ustalonych reguł. Najważniejsze to dobrze rozpoznać sprawę oraz ocenić czy zwrot nawiązki będzie możliwy.

Można wskazać natomiast na przypadki w których osoby ubezpieczone działając samodzielnie nie uzyskały zwrotu nawiązki oraz poniosły znaczne koszty. Można zaobserwować to na przykład na podstawie wyroku z dnia 19 lutego 2016 r., w którym Sąd Okręgowy w Słupsku, IV Wydział Cywilny Odwoławczy, sygn. akt IV Ca 51/16 zmienił wyrok sądu pierwszej instancji i oddalił roszczenie sprawcy wypadku, który działał bez pełnomocnika. Sąd odwoławczy podkreślił, że do nawiązki nie stosuje się (lub nie stosuje się wyłącznie) takich samych zasad, jak do ustalenia odszkodowania w procesie cywilnym. W tej sprawie sąd w Słupsku przyjął, że w procesie konieczne było wykazanie specyficznych dla tego prawa przesłanek, czego nie zrobił podmiot ubezpieczony działający samodzielnie.

Zwrot nawiązki od ubezpieczyciela na terenie całej Polski

Warto odnotować, że w wielu procesach reprezentowane osoby ubezpieczone uzyskiwały zwrot nawiązki od firmy ubezpieczeniowej. Podobnie było w przypadku zasądzonego obowiązku naprawienia szkody. Obowiązek naprawienia szkody lub nawiązki należy bowiem do środków karnych. Niekiedy nawet praktycy mówią zamiennie o nawiązce jako postaci obowiązku naprawienia szkody.

Sprawa nr 1

Przykładowo w wyroku Sądu Rejonowego w Ostrowcu Świętokrzyskim I Wydział Cywilny z dnia 21 wrz 2017 r. sygn. akt I C 342/17 sąd podkreślił, iż orzeczenie przez sąd karny o nawiązce na rzecz pokrzywdzonego przestępstwem uznaje się za orzeczenie o roszczeniach cywilnych związanych ze szkodą, a tym samym powód może dochodzić w postępowaniu przeciwko zakładowi ubezpieczeń zapłaconej pokrzywdzonemu nawiązki.

Należy także zwrócić uwagę, że od powyższego wyroku odwołał się pozwany ubezpieczyciel. Jednakże wyrokiem z dnia 17 sty 2018 r. Sąd Okręgowy w Kielcach Wydział II Cywilny Odwoławczy utrzymał w mocy wyrok sądu I instancji oraz potwierdził zasadność rozważań, a więc możliwość uzyskania zwrotu zapłaconej nawiązki z OC.

Sąd ten wskazał, iż funkcja o charakterze kompensacyjnym środka karnego w postaci obowiązku naprawienia szkody, ma przewagę nad jego penalnym i resocjalizacyjnym charakterem. Zdaniem Sądu środki karne w postaci obowiązku naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę albo nawiązka zmierzają do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem. Ich zasadniczym celem jest stworzenie pokrzywdzonemu możliwości rekompensaty szkody lub naprawienia krzywdy bez konieczności uruchamiania alternatywnego procesu adhezyjnego lub odrębnego powództwa cywilnego.

Sprawa nr 2

Także w innych orzeczeniach sądów powszechnych wielokrotnie przyznano reprezentowanym osobom ubezpieczonym możliwość domagania się zwrotu nawiązki zasądzonej wyrokiem karnym na rzecz osoby poszkodowanej od zakładu ubezpieczeń.

Można wskazać tutaj na wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie, Wydział II Cywilny Odwoławczy z dnia 18 kwi 2018 roku, sygn. akt II Ca 552/18 czy wyrok Sądu Okręgowego w Kielcach, Wydział I Cywilny z dnia 26 sty 2018 r., sygn. akt I C 937/18.
Ubezpieczyciel powinien – z mocy umowy obowiązkowego OC ubezpieczenia, łączącej go w chwili wypadku z osobą ubezpieczoną – zrekompensować wydatki, jakie poniósł on na zaspokojenie roszczeń z tytułu zapłaconej nawiązki” – podkreślił Sąd Okręgowy w Olsztynie. Sąd powołał się przy tym na orzecznictwo Sądu Najwyższego, gdzie zwrócono uwagę, iż „w przypadku naprawienia szkody majątkowej i niemajątkowej przez samego ubezpieczonego (z własnej inicjatywy czy też w wykonaniu wyroku sądu) ubezpieczyciel jest obowiązany zwrócić ubezpieczonemu taką kwotę, jaką sam byłby obowiązany zapłacić poszkodowanemu w razie skierowania do niego żądania o odszkodowanie”.

Sprawa nr 3

Także w innych orzeczeniach sądów powszechnych wielokrotnie podkreślano możliwość domagania się zwrotu nawiązki przez sprawcę zdarzenia komunikacyjnego na rzecz osoby poszkodowanej od zakładu ubezpieczeń.

Z kolei w innym wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach, Wydział I Cywilny z dnia 26 sty 2018 r., sygn. akt I C 937/18 podkreślono, że aktualnie zakład ubezpieczeń bezpodstawnie odmówił zwrotu nawiązki zapłaconej przez sprawcę wypadku w związku ze zgłoszeniem roszczenia przez podmiot ubezpieczony. Według rozstrzygnięcia funkcja kompensacyjna nawiązki przeważa nad jego penalnym charakterem. Zatem podmiot ubezpieczony może domagać się zwrotu świadczenia zapłaconego na podstawie wyroku karnego.

Żądanie zwrotu nawiązki pozostaje przy w tym w związku z ochroną, jaką gwarantuje zakład ubezpieczeń na podstawie zawartej umowy OC.

W wyroku podkreślono, że w momencie, gdy sprawca wypadku zapłacił nawiązkę osobie poszkodowanej z własnych środków jako podmiot ubezpieczony uzyskał roszczenie do żądania zwrotu kwoty zapłaconej z tytułu nawiązki zasądzonej w procesie karnym. Jednocześnie podkreślono, że aktualnie brak jest podstawy prawnej do odmowy zaspokojenia zwrotu zapłaconej nawiązki. Obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów, powinno obejmować także obowiązek naprawienia wyrządzonej szkody powstały w związku z popełnieniem przez sprawcę czynu zabronionego opisanego na kartach Kodeksu karnego.

W wyroku zaznaczono także, że nawiązka podobnie jak inne środki karne takie jak obowiązek zapłaty zadośćuczynienia zasądzony w procesie karnym, czy obowiązek naprawienia swojej szkody zasądzone w procesie karnym powinny zostać pokryte przez zakład ubezpieczeniowy w ramach OC.

Wygraliśmy 200 spraw o zwrot nawiązki od ubezpieczyciela! Pomożemy i Tobie!

Dotychczas wielokrotnie pomogliśmy osobom uzyskać zapłatę świadczenia przez ubezpieczyciela z ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych (obowiązek naprawienia szkody lub nawiązki czy zapłaty zadośćuczynienia pieniężnego) zasądzonego na rzecz osoby pokrzywdzonej w wyroku karnym.

Jesteś sprawcą wypadku komunikacyjnego i jesteś przed, w trakcie lub po wyroku zasądzającym zapłatę nawiązki? Zgłoś się do nas!

Skontaktuj się! Gwarantujemy, że błyskawicznie i bez kosztowo uzyskasz odpowiedź! Chcesz otrzymać bezpłatną ocenę Twojej sprawy? Wyślij zapytanie!

Załącz wyrok, w którym sąd nałożył obowiązek zapłaty nawiązki, obowiązek naprawienia szkody lub zapłaty zadośćuczynienia pieniężnego w procesie karnym lub opisz sytuację swoimi słowami. Możesz załączyć także decyzję zakładu ubezpieczeń (jeżeli posiadasz decyzję ubezpieczyciela). Korzystając z formularza, zgadzasz się na przechowywanie i przetwarzanie twoich danych przez witrynę.

Co obejmuje pomoc prawna kancelarii?

W sprawach o zwrot nawiązki od ubezpieczyciela pomoc prawna kancelarii obejmuje m.in.:

• dogłębną analizę sprawy oraz wydanie opinii dotyczącej możliwości uzyskania zwrotu nawiązki od ubezpieczyciela;
• uzyskanie wszystkich dokumentów przez sprawcę zdarzenia potrzebnych do uzyskania zwrotu nawiązki od ubezpieczyciela;
• przeprowadzenie z zakładem ubezpieczeń postępowania zmierzającego do uzyskania zwrotu nawiązki do ubezpieczyciela;

W przypadku nieuzyskania zwrotu nawiązki od ubezpieczyciela kancelaria kieruje sprawę do sądu oraz w zastępuje Klienta w sądzie prowadząc proces w celu uzyskania zwrotu nawiązki od ubezpieczyciela. Choć zdarza się to stosunkowo rzadko kancelaria pomaga także w przymusowej egzekucji zwrotu nawiązki od ubezpieczyciela.

Działamy na terenie całej Polski i dotychczas wielokrotnie uzyskaliśmy zwrot nawiązki od ubezpieczyciela.

Skontaktuj się i walcz o swoje prawa!

Czytaj więcej artykułów dotyczących nawiązki:

• Przykładowe sprawy o zwrot nawiązki z ubezpieczenia OC
• Co to jest nawiązka
• Ubezpieczyciel odmawia wypłaty nawiązki z OC
• Wniosek o rozłożenie nawiązki na raty
• Pytania i odpowiedzi o nawiązkę

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

Artykuł Zwrot nawiązki od ubezpieczyciela pochodzi z serwisu Przepraszam Nie Wystarczy.

Jeśli doszło do wypadku albo kolizji Sąd na podstawie art. 46 Kodeksu karnego może nałożyć na sprawcę obowiązek zapłaty zadośćuczynienia na rzecz osoby poszkodowanej lub osób bliskich osoby zmarłej. Warto pamiętać, że sprawca może uzyskać zwrot zapłaconej kwoty zadośćuczynienia od ubezpieczyciela.

Z tego artykułu dowiesz się m.in.:

• Czy sprawca wypadku komunikacyjnego na którego sąd nałożył obowiązek zapłaty zadośćuczynienia w postępowaniu karnym może żądać jej zwrotu od zakładu ubezpieczeń?
• Co to jest zadośćuczynienie od sprawcy wypadku w procesie karnym?
• Czym różni się zadośćuczynienie a odszkodowanie?
• Czym różni się obowiązek zapłaty zadośćuczynienia w kodeksie karnym od tego w kodeksie cywilnym?
• Jaki jest termin zapłaty zadośćuczynienia z wyroku sądu karnego przez sprawcę?
• Jak zapłacić zadośćuczynienie zasądzone w procesie karnym?
• Kto wypłaca zadośćuczynienie zasądzone w procesie karnym?
• Jakie są konsekwencje niewykonania obowiązku zapłaty zadośćuczynienia?

Obowiązek zapłaty zadośćuczynienie przez sprawcę wypadku to środek karny nakładany w procesie karnym, który polega na obowiązku zapłacenia określonej kwoty pieniężnej poszkodowanemu. W przypadku śmierci osoby pokrzywdzonej sąd może nałożyć obowiązek zapłaty zadośćuczynienia w procesie karnym na rzecz osób bliskich osoby zmarłej. Najczęściej obowiązek zapłaty zadośćuczynienia pieniężnego przez sprawcę jest zasądzony od sprawcy obok zasadniczej kary.

Zwrot zadośćuczynienia z OC

Artykuł 46 Kodeksu karnego wskazuje, iż – w razie skazania sąd może orzec, a na wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej orzeka, stosując przepisy prawa cywilnego, obowiązek naprawienia, w całości albo w części, wyrządzonej przestępstwem szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; przepisów prawa cywilnego o możliwości zasądzenia renty nie stosuje się.
Nasuwa się zatem pytanie – czy możliwe jest uzyskanie zapłaty zadośćuczynienia od ubezpieczyciela? Wprawdzie po wprowadzeniu zmian art. 46 kodeksu karnego doprecyzowano, że nałożenie obowiązku zapłaty zadośćuczynienia przez sąd karny następuje na podstawie przepisów prawa cywilnego. To z kolei daje możliwość uzyskania zwrotu kwoty zapłaconej tytułem zadośćuczynienia przez sprawcę od ubezpieczyciela. Zmiany wskazanej podstawy prawnej wskazują bowiem, że sąd karny powinien orzekać obowiązek zapłaty zadośćuczynienia pieniężnego w formie przewidzianej przez prawo cywilne. Przepisy nie przewidują jednak możliwości uzyskania zapłaty zadośćuczynienia od ubezpieczyciela, tj. wyłożenia przez ubezpieczyciela kwoty, którą należy zapłacić na rzecz osoby pokrzywdzonej.

Zadośćuczynienie a odszkodowanie

Zadośćuczynienie często mylone jest z odszkodowaniem. W rzeczywistości są to jednak dwa różne pojęcia. Więcej o tym pisałem w artykule: Jak odróżnić zadośćuczynienie od odszkodowania?

Zadośćuczynienie kk

Wiele osób sądzi, że obowiązek zapłaty zadośćuczynienia występuje wyłącznie na gruncie procesu cywilnego. Jednakże jak przewiduje art. 46 Kodeksu karnego aktualnie osoba poszkodowana może domagać się zapłaty zadośćuczynienia od sprawcy zdarzenia nie tylko w ramach procesu cywilnego, ale już na gruncie postępowania karnego zmierzającego do ukarania sprawcy. Obowiązujące przepisy pozwalają bowiem sądowi nałożenie obowiązku zapłaty zadośćuczynienie na sprawcę zdarzenia w procesie karnym (stosując przepisy prawa cywilnego) niezależnie od posiadanego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Wprowadzenie takiej możliwości do procesu karnego było spowodowane wolą ułatwienia i przyspieszenia postępowania zmierzającego do uzyskania rekompensaty od sprawców przez osoby pokrzywdzone.

Zadośćuczynienie kc

Oczywiście możliwość nałożenia na sprawcę obowiązku zapłaty zadośćuczynienia na rzecz osoby pokrzywdzonej w procesie karnym nie wyłącza możliwości skorzystania przez osoby pokrzywdzone z procesu cywilnego. W takim przypadku do zapłaty zadośćuczynienia będzie od razu zakład ubezpieczeń, na podstawie obowiązkowej umowy odpowiedzialności cywilnej a nie sprawca zdarzenia. Procedura procesu cywilnego różni się bowiem od procesu karnego, w której stroną jest pokrzywdzony i sprawca. Natomiast w procesach cywilnych do sprawy musi przystąpić zakład ubezpieczeń, który gwarantuje ochronę ubezpieczeniową na wypadek wystąpienia obowiązku zapłaty zadośćuczynienia przez sprawcę zdarzenia.

Zwrot zadośćuczynienia z OC sprawcy

Dotychczas kancelaria wielokrotnie uzyskiwała zwrot zapłaconego zadośćuczynienia z ubezpieczenia oc sprawcy wypadku. W przypadku nałożenia obowiązku zapłaty zadośćuczynienia na sprawcę w procesie karnym najczęściej będzie mógł on domagać się zwrotu zapłaconej na rzecz pokrzywdzonego kwoty od ubezpieczyciela.

Podobnie możliwe będzie uzyskanie zwrotu zadośćuczynienia z oc sprawcy wypadku śmiertelnego. W takim przypadku sprawca wypadku będzie mógł żądać zwrotu zadośćuczynienia z OC po dokonaniu zapłaty na rzecz bliskich osoby zmarłej.

Aby mieć pewność czy istnieje możliwość uzyskania zwrotu zadośćuczynienia warto skorzystać z poniższego formularza. Gwarantujemy, że dokonamy bezpłatnej oceny sprawy.

Ubezpieczyciele bardzo często odmawiają zwrotu zadośćuczynienia zapłaconego przez sprawcę, szczególnie gdy ubezpieczeni nie są reprezentowani przez specjalistę. Jest to ich standardowa postawa nie tylko w tych, ale również innych sprawach, o czym pisałem jakiś czas temu na gruncie „Gazety Wyborczej” (Odmowa wypłaty odszkodowania – 5 powodów “Gazeta Wyborcza”).

Zadośćuczynienie z OC sprawcy orzecznictwo

Wypłata zadośćuczynienia z OC sprawcy powinna nastąpić w terminie 30 dni od daty wezwania zakładu ubezpieczeń do zwrotu kwoty zapłaconej przez sprawcę na rzecz osoby pokrzywdzonej. Ubezpieczyciele odmawiając zwrotu kwoty najczęściej wskazują w decyzjach odmownych na następujące okoliczności:

• brak podstawy prawnej do zwrotu świadczenia na rzecz ubezpieczonego;
• zawarcie ugody z pokrzywdzonym;
• rażące niedbalstwo ubezpieczonego.

Dotychczas w wielu procesach reprezentowane osoby ubezpieczone uzyskiwały zwrot zadośćuczynienia od ubezpieczyciela. Podobnie było w przypadku zwrotu nawiązki z czy zasądzonego obowiązku naprawienia szkody o czym pisałem w artykule: https://uzhin.org/zwrot-nawiazki-od-ubezpieczyciela-z-oc/

Co obejmuje nasza usługa prawna

W sprawach o zwrot zadośćuczynienia z OC (od ubezpieczyciela) pomoc prawna kancelarii obejmuje:

• dogłębną analizę sprawy oraz wydanie opinii dotyczącej możliwości uzyskania zwrotu zadośćuczynienia zapłaconego na rzecz osoby pokrzywdzonej od ubezpieczyciela;
• dogłębną analizę sprawy oraz wydanie opinii dotyczącej możliwości uzyskania zwrotu zadośćuczynienia zapłaconego na rzecz bliskich zmarłej osoby pokrzywdzonej od ubezpieczyciela;
• uzyskanie wszystkich dokumentów przez sprawcę zdarzenia potrzebnych do uzyskania zwrotu zadośćuczynienia z OC od ubezpieczyciela;
• przeprowadzenie z zakładem ubezpieczeń postępowania zmierzającego do uzyskania zwrotu zadośćuczynienia z OC od ubezpieczyciela.

W przypadku nieuzyskania zwrotu kwoty zapłaconego przez sprawcę zadośćuczynienia z OC od ubezpieczyciela kancelaria kieruje sprawę do sądu w celu uzyskania zwrotu na podstawie wyroku sądu.
Choć zdarza się to stosunkowo rzadko kancelaria pomaga także w przymusowej egzekucji zwrotu zadośćuczynienia od ubezpieczyciela.
Działamy na terenie całej Polski i dotychczas wielokrotnie uzyskaliśmy zwrot świadczeń zapłaconych przez sprawców od ubezpieczyciela.

Jaki jest termin zapłaty zadośćuczynienia zasądzonego w procesie karnym?

Warto pamiętać, że termin na realizację obowiązku zapłaty zadośćuczynienia nie został przewidziany w przepisach prawnych. Dlatego przyjmuje się, że obowiązek zapłaty zadośćuczynienia nałożony przez sąd w procesie karnym powinien zostać spełniony przez sprawcę zdarzenia już po uprawomocnieniu się wyroku sądu karnego.

Jak zapłacić zadośćuczynienie zasądzone w procesie karnym?

Sprawca powinien dokonać zapłaty zadośćuczynienia przelewem na rachunek bankowy wskazany przez pokrzywdzonego lub bliskich osoby zmarłej. Potwierdzenie przelewu należy zachować w celu dochodzenia zwrotu zapłaconej kwoty od ubezpieczyciela.

Zadośćuczynienie co to?

Wiele osób nie dostrzega jaka jest różnica w pojęciach zadośćuczynienie a obowiązek naprawienia szkody. Obowiązek naprawienia szkody ze swojego założenia to środek karny, który stosowany jest w celu przyspieszenia uzyskania rekompensaty pieniężnej przez osobę poszkodowaną. Kwota zasądzona tytułem obowiązku naprawienia szkody ma być “ułatwioną” formą odszkodowania w procesie cywilnym.

Tymczasem zadośćuczynienie pieniężne ma stanowić niedoskonałą formę rekompensaty krzywdy po stronie poszkodowanego. Więcej o tym pisaliśmy tutaj: https://uzhin.org/obowiazek-naprawienia-szkody/

Czy obowiązek naprawienia szkody wyklucza zadośćuczynienie?

Wiele osób zastanawia się także czy obowiązek naprawienia szkody wyklucza zadośćuczynienie? Nie. W przypadku, gdy kwota rekompensaty jest niewystarczająca dla osoby poszkodowanej najczęściej dochodzi ona zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę w odrębnym procesie cywilnym.

Kto wypłaca zadośćuczynienie zasądzone w procesie karnym?

W przypadku nałożenia przez sąd karny obowiązku zapłaty zadośćuczynienia na rzecz osoby pokrzywdzonej lub osób bliskiej osobie pokrzywdzonej zadośćuczynienie pieniężne powinno zostać wypłacone przez sprawcę zdarzenia. Po dokonaniu zapłaty sprawca zdarzenia najczęściej będzie mógł uzyskać zwrot zapłaconej kwoty od ubezpieczyciela na podstawie zawartej wcześniej umowy odpowiedzialności cywilnej.

Jeżeli potrzebujesz więcej informacji skontaktuj się z kancelarią.

Jesteś sprawcą wypadku komunikacyjnego i jesteś przed, w trakcie lub po wyroku zasądzającym zadośćuczynienia? Zgłoś się do nas!

Skontaktuj się! Gwarantujemy, że błyskawicznie i bez kosztowo uzyskasz odpowiedź! Chcesz otrzymać bezpłatną ocenę Twojej sprawy? Wyślij zapytanie!

[contact-form-7]

Załącz wyrok, w którym sąd nałożył obowiązek zapłaty nawiązki, obowiązek naprawienia szkody lub zapłaty zadośćuczynienia pieniężnego w procesie karnym lub opisz sytuację swoimi słowami. Możesz załączyć także decyzję zakładu ubezpieczeń (jeżeli posiadasz decyzję ubezpieczyciela). Korzystając z formularza, zgadzasz się na przechowywanie i przetwarzanie twoich danych przez witrynę.

Pytanie: Witam. Prosze (i przepraszam za brak polskich liter) o pomoc w mojej sprawie. Ponad rok temu potracilem piesza. Sprawa trafila do sadu i ustalono ze jestem sprawca wypadku. Orzeczono wobec mnie cytat; ”na podstawie art. 46.2kk orzeka od oskarzonego na rzecz pokrzywdzonej… kwote 10tys zlotych tytulem nawiazki w celu zadoscuczynienia za doznane naruszenie czynnosci narzadow ciala”. Mam takze zaplacic jej 3 tys za jej pelnomocnika. w uzasadnieniu sad napisal ze kwota ktora chciala pokrzywdzona (40tys zl) w celu naprawienia wyrzadzonej szkody jest za duza i wnoisek jest zasadny co do kwoty 10tys. sad stwierdzil ze nawiązka ma charakter kompensacyjny oraz represyjny. Wczoraj dzwonilem do pelnomocnika pokrzywdzonej w odpowiedzi na wezwanie jakie mi wyslal do zaplaty i zaproponowalem aby zglosili to do mojego ubezpieczyciala auta. On na to ze 13 tys mam zaplacic ja a oni i tak wezma odszkodowanie od ubezpieczyciela. Czy maja racje? Czy polisa Oc nie zalatwi sprawy? Tak w nawiasie dodam ze mimo ze piesza wkroczyla mi na droge 30 metrow za przejsciem na drodze dwujezdniowej to i tak sad uznal ze jestem winny.

Odpowiedź: Niestety w takiej sytuacji pełnomocnik strony przeciwnej może domagać się zapłaty nawiązki oraz zwrotu kosztów procesu. Możliwe jest także, aby osoba poszkodowana wystąpiła do ubezpieczyciela z roszczeniem z tytułu obowiązku naprawienia szkody lub zadośćuczynienia. Realizacja takiego roszczenia przez ubezpieczyciela nie stoi na przeszkodzenie w dochodzeniu nawiązki w postępowaniu karnym. Choć wiele osób twierdzi, że nawiązka jest karą wobec czego nie ma możliwości aby uzyskać rekompensatę od ubezpieczyciela w przypadku skierowania sprawy do specjalisty najczęściej udaje się uzyskać pieniądze dla sprawcy. Możliwość domagania się zwrotu nawiązki od ubezpieczyciela z tytułu ubezpieczenia oc zależy od okoliczności sprawy. Wiele osób ma wątpliwości odnośnie możliwości uzyskania zwrotu nawiązki. Wątpliwości te pojawiły się po wydaniu uchwały Sądu Najwyższego z dnia 13 lipca 2011 r. w której dopuszczono możliwość żądania zwrotu od ubezpieczyciela świadczenia uiszczonego przez sprawcę z tytułu nałożonego na niego środka karnego – obowiązku naprawienia szkody. W treści tej uchwały wskazano, iż charakter prawny środka karnego w postaci obowiązku naprawienia szkody nie jest jednolicie postrzegany w doktrynie. Ubezpieczyciele często odmawiają zwrotu nawiązki osobom, które działają bez pełnomocnika licząc na to, że wobec rezygnacji osób ubezpieczonych sprawa nie trafi do sądu.

Artykuł Zwrot zadośćuczynienia z OC pochodzi z serwisu Przepraszam Nie Wystarczy.

Jeśli doszło do wypadku albo kolizji Sąd na podstawie art. 46 kk może nałożyć na sprawcę obowiązek naprawienia szkody. Warto pamiętać, że sprawca może uzyskać zwrot zapłaconej kwoty obowiązku naprawienia szkody od ubezpieczyciela

Z tego artykułu dowiesz się m.in.:

• Czy sprawca wypadku komunikacyjnego na którego sąd nałożył obowiązek naprawienia szkody w postępowaniu karnym może żądać jej zwrotu od zakładu ubezpieczeń?
• Co to jest obowiązek naprawienia szkody?
• Czym różni się obowiązek naprawienia szkody w kodeksie karnym od tego w kodeksie cywilnym
• Jaki jest termin obowiązku naprawienia szkody?
• Czy obowiązek naprawienia szkody z wyroku karnego ulega przedawnieniu?
• Jakie są konsekwencje niewykonania obowiązku naprawienia szkody?

Obowiązek naprawienia szkody to środek karny, który polega na obowiązku zapłacenia określonej kwoty pieniężnej poszkodowanemu. Najczęściej obowiązek naprawienia szkody jest zasądzony od sprawcy obok kary zasadniczej.

Art. 46 k.k.

Art. 46 k.k. przewiduje, iż – w razie skazania sąd może orzec, a na wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej orzeka, stosując przepisy prawa cywilnego, obowiązek naprawienia, w całości albo w części, wyrządzonej przestępstwem szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; przepisów prawa cywilnego o możliwości zasądzenia renty nie stosuje się.

Po dokonanej nowelizacji w art. 46 kodeksu karnego wyraźnie wskazano, iż orzekanie obowiązku naprawienia szkody przez sąd karny następuje na podstawie przepisów prawa cywilnego (nie licząc przepisów dotyczących możliwości zasądzenia renty). To z kolei otwiera drogą do możliwości uzyskania zwrotu kwoty zapłaconej tytułem naprawienia szkody od ubezpieczyciela. Nowelizacja przepisu art. 46 k.k. wskazuje bowiem, iż sąd karny powinien orzekać naprawienie szkody we wszystkich formach przewidzianych przez prawo cywilne (poza rentą) – obowiązek naprawienia szkody podobnie jak zadośćuczynienie, gdy pozwalają na to przepisy prawa cywilnego.

Obowiązek naprawienia szkody kc

Mogłoby się wydawać, że obowiązek naprawienia szkody jest związany wyłącznie z kodeksem cywilnym. Jak wskazano powyżej aktualnie osoba poszkodowana może domagać się nałożenia obowiązku naprawienia szkody nie tylko w ramach procesu cywilnego, ale już na gruncie postępowania karnego zmierzającego do ukarania sprawcy. Przepisy pozwalające nałożyć obowiązek naprawienia szkody (analogicznie jak w przypadku prawa cywilnego) wprowadzono do procesu karnego w celu ułatwienia i przyspieszenia postępowania zmierzającego do naprawienia szkody.

Obowiązek naprawienia szkody kk

Pokrzywdzony w ten sposób unika uczestniczenia w dwóch postępowaniach – oszczędzając w ten sposób nie tylko czas, ale i pieniądze – wniosek o naprawienie szkody złożony w sprawie karnej nie wymaga opłaty – jest więc tańszy niż pozew w sprawie cywilnej. Wniosek nie musi być także równie sformalizowany i obszerny jak pozew cywilny, przepisy prawa karnego w ogóle nie określają jego wymogów formalnych (choć oczywiście pokrzywdzony musi złożyć wniosek przepisanym prawem terminie).

Obowiązek naprawienia szkody termin

Zgodnie z art. 49a Kodeksu postępowania karnego wniosek dotyczący obowiązku naprawienia szkody może być zgłoszony do czasu zamknięcia przewodu sądowego na rozprawie głównej. Momentem początkowym umożliwiającym złożenie wniosku jest wydanie postanowienia o przedstawieniu zarzutów.

Obowiązek naprawienia szkody bez terminu

Z kolei termin na realizację obowiązku naprawienia szkody nie został przewidziany w przepisach prawnych. Dlatego przyjmuje się, że obowiązek naprawienia szkody nałożony przez sąd powinien być wykonany na podstawie prawomocnego wyroku sądu.

Przedawnienie obowiązku naprawienia szkody z wyroku karnego

Obowiązek naprawienia szkody, podobnie jak inne środki karne regulowane przez kodeks karny, podlega przedawnieniu. Gdy od daty uprawomocnienia się wyroku upłynie 6 lat, niezapłacona kwota nie będzie mogła zostać wykonana.

Sprawca wypadku nie powinien liczyć na przedawnienie. Wystarczy bowiem, że w okresie biegu przedawnienia uprawniona osoba wystąpi do sądu lub komornika w celu wyegzekwowania obowiązku naprawienia szkody. W takim przypadku dojdzie do przerwania biegu przedawnienia a okres 6 lat przedawnienia zacznie biec od początku. Zdecydowanie rekomendowanym rozwiązaniem jest dokonanie zapłaty kwoty tytułem obowiązku naprawienia szkody oraz uzyskanie zwrotu zapłaconej w ten sposób kwoty od ubezpieczyciela.

Niewykonanie obowiązku naprawienia szkody

W przypadku braku realizacji obowiązku naprawienia szkody przez sprawcę dobrowolnie pokrzywdzony będzie miał możliwość skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego i przymusowe wyegzekwowanie świadczenia.

Spowoduje to jedynie dodatkowe koszty, których nie można będzie w żaden sposób odzyskać. Natomiast warto pamiętać, że istnieje możliwość uzyskania zwrotu kwoty zapłaconej tytułem obowiązku naprawienia szkody.

Wprawdzie Ubezpieczyciele często odmawiają zwrotu kwot osobom, które działają bez pełnomocnika licząc na to, że wobec rezygnacji osób ubezpieczonych sprawa nie trafi do sądu. Najlepiej więc od razu zlecić pomoc specjaliście, który w razie odmowy będzie w stanie uzyskać zwrot na drodze postępowania sądowego.

Zwrot kwoty obowiązku naprawienia szkody od ubezpieczyciela

Dotychczas otrzymaliśmy wiele pytań odnośnie możliwości uzyskania zwrotu kwoty obowiązku naprawienia szkody od ubezpieczyciela. Wiele osób zastanawia się nad mocą prawną uchwały Sądu Najwyższego z dnia 13 lipca 2011 r. w której dopuszczono możliwość żądania zwrotu od ubezpieczyciela świadczenia uiszczonego przez sprawcę z tytułu nałożonego na niego środka karnego – obowiązku naprawienia szkody. W treści tej uchwały wskazano, iż charakter prawny środka karnego w postaci obowiązku nie jest jednolicie postrzegany w doktrynie.

Obowiązek naprawienia szkody jako środek karny może wynieść od kilkuset złotych do nawet kilkudziesięciu tysięcy złotych. Nie dziwi więc, że wiele osób zastanawia się nad możliwością zwrotu kwoty zasądzonej w procesie karnym przez ubezpieczyciela z ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej (OC).

Pamiętajmy jednak, że ubezpieczyciele często odmawiają zwrotu kwot zapłaconych na rzecz osób poszkodowanych osobom, które działają bez pełnomocnika licząc na to, że wobec rezygnacji osób ubezpieczonych sprawa nie trafi do sądu.

Co obejmuje nasza usługa prawna

W sprawach o zwrot obowiązku naprawienia szkody od ubezpieczyciela pomoc prawna kancelarii obejmuje:

• dogłębną analizę sprawy oraz wydanie opinii dotyczącej możliwości uzyskania zwrotu obowiązku naprawienia szkody od ubezpieczyciela;
• uzyskanie wszystkich dokumentów przez sprawcę zdarzenia potrzebnych do uzyskania zwrotu obowiązku naprawienia szkody od ubezpieczyciela;
• przeprowadzenie z zakładem ubezpieczeń postępowania zmierzającego do uzyskania zwrotu obowiązku naprawienia szkody od ubezpieczyciela;

W przypadku nieuzyskania zwrotu obowiązku naprawienia szkody od ubezpieczyciela kancelaria kieruje sprawę do sądu w celu uzyskania zwrotu obowiązku naprawienia szkody od ubezpieczyciela.

Choć zdarza się to stosunkowo rzadko kancelaria pomaga także w przymusowej egzekucji świadczenia od ubezpieczyciela.

Działamy na terenie całej Polski i dotychczas wielokrotnie uzyskaliśmy zwrot obowiązku naprawienia szkody od ubezpieczyciela.

Czy obowiązek naprawienia szkody wchodzi do spadku?

Tak, obowiązek naprawienia szkody jako dług obciążający sprawcę zdarzenia wchodzi do spadku i powinien zostać uregulowany przez spadkobierców.
Natomiast w przypadku śmierci osoby pokrzywdzonej obowiązek naprawienia szkody jako nawiązka może zostać zasądzona na rzecz osób bliskich.

Czy obowiązek naprawienia szkody ulega przedawnieniu?

Tak – obowiązek naprawienia szkody, podobnie jak inne środki karne regulowane przez kodeks karny, podlega przedawnieniu. Gdy od daty uprawomocnienia się wyroku upłynie 6 lat, niezapłacona kwota nie będzie mogła zostać wykonana.

Pamiętajmy jednak, że gdy w okresie biegu przedawnienia uprawniona osoba wystąpi do sądu lub komornika w celu wyegzekwowania obowiązku naprawienia szkody dojdzie do przerwania biegu przedawnienia. W takiej sytuacji termin przedawnienia zacznie biec od początku.

Co obejmuje obowiązek naprawienia szkody?

Wiele osób nie dostrzega jaka jest różnica w pojęciach zadośćuczynienie a obowiązek naprawienia szkody. Obowiązek naprawienia szkody ze swojego założenia to środek karny, który stosowany jest w celu przyspieszenia uzyskania rekompensaty pieniężnej przez osobę poszkodowaną. Kwota zasądzona tytułem obowiązku naprawienia szkody ma być “ułatwioną” formą odszkodowania w procesie cywilnym. Tymczasem zadośćuczynienie pieniężne ma stanowić nie doskonałą formę rekompensaty krzywdy po stronie poszkodowanego.

Wiele osób zastanawia się także czy obowiązek naprawienia szkody wyklucza zadośćuczynienie? Nie. W przypadku, gdy kwota rekompensaty jest niewystarczająca dla osoby poszkodowanej najczęściej dochodzi ona zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę w odrębnym procesie cywilnym.

Sprawdź czy należy Ci się zwrot kwoty obowiązku naprawienia szkody od ubezpieczyciela!

Chcesz otrzymać bezpłatną ocenę?

Wystarczy, że użyjesz formularza poniżej.

[contact-form-7]

Załącz wyrok, w którym sąd nałożył obowiązek zapłaty nawiązki, obowiązek naprawienia szkody lub zapłaty zadośćuczynienia pieniężnego w procesie karnym lub opisz sytuację swoimi słowami. Możesz załączyć także decyzję zakładu ubezpieczeń (jeżeli posiadasz decyzję ubezpieczyciela).

Dotychczas wielokrotnie pomogliśmy osobom uzyskać zapłatę świadczenia przez ubezpieczyciela z ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej (nawiązki, obowiązek naprawienia szkody lub zapłaty zadośćuczynienia pieniężnego) zasądzonego na rzecz pokrzywdzonego w wyroku karnym. Skontaktuj się! Gwarantujemy, że błyskawicznie i bez kosztowo uzyskasz odpowiedź!

Artykuł Zwrot kwoty obowiązku naprawienia szkody od ubezpieczyciela pochodzi z serwisu Przepraszam Nie Wystarczy.

Sprawa dotyczyła wypadku objętego ochroną ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Ubezpieczone został zobowiązany do zapłaty 40.000 złotych nawiązki przez sąd karny. Zapłacił nawiązkę a następnie zażądał zwrotu świadczenia zapłaconego na rzecz poszkodowanego od ubezpieczyciela. Ubezpieczyciel odmówił wypłaty nawiązki powołując się na brak podstawy prawnej.

Ubezpieczyciele bardzo często odmawiają zwrotu nawiązki powołując się na wyrządzenie szkody w wyniku rażącego niedbalstwa lub wyrządzenie szkody umyślnie.

Warto zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczaniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U. Nr 124, poz. 1152 ze zm.) umowa ubezpieczenia obowiązkowego OC posiadaczy pojazdów oraz rolników obejmuje również szkody wyrządzone umyślnie lub w wyniku rażącego niedbalstwa ubezpieczającego lub osób, za które ponosi on odpowiedzialność. Oznacza to, że rozwiązanie z założenia wyjątkowe w stosunku do art. 827 Kodeksu cywilnego staje się bezwzględnie wiążącą regułą w odniesieniu do wskazanych w ustawie ubezpieczeń obowiązkowych. W pierwotnej wersji wymienionego przepisu zasada objęcia ubezpieczeniem szkód wyrządzonych umyślnie była odniesiona do wszystkich ubezpieczeń obowiązkowych OC. Ograniczenie zakresu jej stosowania nastąpiło wraz z wejściem w życie ustawy z 3.12.2004 r. o zmianie ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U. Nr 281, poz. 2778). Jednocześnie tą samą ustawą wprowadzono art. 11 ust. 2 tej ustawy, zgodnie z którym także inne niż wymienione w przedmiotowej ustawie umowy obowiązkowego ubezpieczenia OC obejmują szkody wyrządzone w wyniku rażącego niedbalstwa ubezpieczonego lub osób, za które ponosi on odpowiedzialność.

Obowiązkowe ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone przy wykonywaniu czynności zawodowych ustanowiono ustawą z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz.U. 1997 Nr 28, poz. 152 ze zm.). Obecnie obejmuje ono wszystkich lekarzy i lekarzy dentystów wykonujących zawód na terytorium Polski. Obowiązek posiadania ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej przewiduje ponadto art. 18 oraz art. 25 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. 2011 Nr 112 poz. 654). Zastosowanie ma również Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2011 r. w sprawie Obowiązkowego Ubezpieczenia Odpowiedzialności Cywilnej Podmiotu Wykonującego Działalność Leczniczą, które wskazuje, iż obowiązkowym ubezpieczeniem OC jest objęta odpowiedzialność cywilna podmiotu wykonującego działalność leczniczą na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej za szkody wyrządzone działaniem lub zaniechaniem ubezpieczonego, które miało miejsce w okresie trwania ochrony ubezpieczeniowej. Tym samym w sprawie nie znajdzie zastosowanie regulacja z art. 827 Kodeksu cywilnego, bowiem zgodnie z art. 11 ust. 2 tej ustawy o ubezpieczaniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych także inne niż wymienione w przedmiotowej ustawie umowy obowiązkowego ubezpieczenia OC a więc także przedmiotowej umowy ubezpieczenia odpowiedzialności związanej z udzielaniem świadczeń zdrowotnych obejmują szkody wyrządzone w wyniku rażącego niedbalstwa ubezpieczonego lub osób, za które ponosi on odpowiedzialność.

W praktyce przyjmuje się, iż funkcja kompensacyjna środka karnego w postaci nawiązki czy obowiązku naprawienia szkody ma przewagę nad jego penalnym i resocjalizacyjnym charakterem. Zdaniem sądów środki karne zasądzane od sprawców w postępowaniach karnych w istocie zmierzają do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem. Ich zasadniczym celem jest stworzenie pokrzywdzonemu możliwości rekompensaty szkody lub naprawienia krzywdy bez konieczności uruchamiania alternatywnego procesu adhezyjnego lub odrębnego powództwa cywilnego. Tym samym zakład ubezpieczeń zobowiązany jest do zwrotu nawiązki zapłaconej przez sprawcę wypadku ubezpieczeniowego na podstawie wyroku sądu karnego. Więcej o tym możesz przeczytać w artykule: Zwrot nawiązki od ubezpieczyciela (z OC).

Sprawdź czy należy Ci się zwrot zapłaconego odszkodowania od ubezpieczyciela

Chcesz otrzymać bezpłatną ocenę?

Wystarczy, że użyjesz formularza poniżej.

Załącz wyrok, w którym sąd nałożył obowiązek zapłaty lub opisz sytuację swoimi słowami. Możesz załączyć także decyzję zakładu ubezpieczeń (jeżeli posiadasz decyzję ubezpieczyciela).

Gwarantujemy, że błyskawicznie i bezkosztowo uzyskasz odpowiedź!

Artykuł Odmowa zwrotu odszkodowania zapłaconego przez sprawcę pochodzi z serwisu Przepraszam Nie Wystarczy.

Sprawa dotyczyła mieszkańców nieruchomości w niedużym mieście. Osoby poszkodowane przez hałas na boisku były właścicielami nieruchomości. Gdy się wprowadzali na sąsiedniej nieruchomości znajdowała się szkoła podstawowa. Kilka lat później wybudowano zespół boisk wielofunkcyjnych z szatnią i oświetleniem.

Od czasu oddania obiektu do użytku hałas na boisku dokuczał mieszkańcom w godzinach od 8.00-22.00. Podczas korzystania z boiska do domu mieszkańców wielokrotnie wpadały piłki do gry. Grający w piłkę żądali od mieszkańców ich wydania. Niektórzy z uczestników gier wchodzili nawet po odbiór piłek bez zgody na działkę przez bramę i ogrodzenie. Niekiedy zdesperowani uczestnicy pukali do okien domu prosząc o pomoc w odnalezieniu piłki.

Zdarzało się, że właściciele piłek wzywali straż miejską w celu wydania ich rzeczy. Nikogo nie interesowało to, że hałas na boisku może źle wpływać na zdrowie i samopoczucie mieszkańców. Wszystko to prowadziło do częstych konfliktów i znieważania mieszkańców przez osoby korzystające z boisk.

W związku z tym, że korzystanie z boiska sportowego zakłócało spokój mieszkańcy wybudowali betonowy płot oddzielający ich nieruchomość od terenu boiska. Kiedy to nie pomogło zdecydowali się podjąć stanowcze rozmowy z zarządcą boiska. Jedynym celem było znalezienie skutecznego rozwiązania na hałasy na boisku i inne uciążliwości związane z wpadającymi piłkami.

Negocjacje

Negocjacje niestety nie pomogły. Sprawa została skierowana do sądu. W procesie zarządca boiska został zobowiązany do wybudowania wysokich ekranów dźwiękoszczelnych mających na celu zniwelować hałas na boisku.

Sąd rozstrzygał także o innych korektach budowalnych. Sąd ustalił m.in., że hałas na boisku będzie mniejszy w przypadku wymiany na boisku do koszykówki tablic do koszy na typ tłumiący uderzenia piłek oraz zastąpienie łańcuchowych siatek do koszy siatkami sznurkowymi. Ponadto według sąd przychylił się do wniosku mieszkańców o wykonanie zabudowy całej przestrzeni nad terenem boiska sportowego siatką pozwalającej zapobiec przelotowi piłek poza teren boiska.

Sąd ograniczył także korzystanie z boiska zezwalając zarządcy kompleksu na jego otwarcie w dni powszednie w godzinach od 8:00 do 18:00, w soboty w godzinach 9:00 do 15:00. Zgodnie z wolą mieszkańców sąd zakazał natomiast korzystania z boiska szkolnego w niedzielę.

Niewykonanie wyroku przez pozwanego

Po wydaniu wyroku przez sąd zarządca zmienił godziny otwarcia boiska. Jednakże nie dokonał nakazanych mu zmian budowalnych. Hałas na boisku nadal dokuczał mieszkańcom. W związku z tym konieczne było wszczęcie postępowania egzekucyjnego przymuszającego pozwanego do wykonania wyroku.

Ignorancja orzeczenia sądu pogłębiała jednak krzywdę mieszkańców. W związku z tym mieszkańcy zdecydowali się domagać należnego im odszkodowania za ciągły hałas na boisku (zadośćuczynienia za doznaną krzywdę).

Hałas na nieruchomości a naruszenie prawa

Hałas powodowany w sąsiadującej okolicy może naruszać prawo, w szczególności dobra osobiste mieszkańców, takie jak prawo do niezakłóconego korzystania z nieruchomości i prawo do odpoczynku. Daje to podstawy do żądania przez poszkodowanych mieszkańców:

1. zaniechania naruszeń np. zakazania określonej aktywności powodujących hałas na boisku;
2. odszkodowania – zwrot kosztów prowadzenia negocjacji ugodowych czy sporu sądowego, wykonanej opinii o badaniu uciążliwości czy innych kosztów powstałych w związku ze sprawą sądową;
3. odszkodowania za długotrwały hałas na boisku (zadośćuczynienie za doznaną krzywdę).

Hałas na boisku wyrok sądu

Ostatecznie wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi zasądzono na rzecz poszkodowanych właścicieli nieruchomości po 50 000 złotych odszkodowania za hałas na boisku (było to zadośćuczynienie za doznaną krzywdę).

Nadto zarządca nieruchomości został przymuszony do wykonania stosowanych korekt budowlanych zmniejszających hałas na boisku oraz pozwalających zapobiec przelotowi piłek na teren nieruchomości mieszkańców.

Przyznając odszkodowanie na rzecz mieszkańców (zadośćuczynienie za doznaną krzywdę) sąd podkreślił, że zachowaniu zarządcy nieruchomości, należy przypisać winę umyślną, skoro dopuścił do korzystania z boiska bez stosownych zabezpieczeń co powodowało hałas na boisku, a w konsekwencji naruszenie dóbr osobistych i krzywdę mieszkańców.

Okolicznością obciążającą przy wymiarze zadośćuczynienia za hałas była także długotrwałość naruszenia dóbr osobistych mieszkańców oraz niewykonanie wszystkich obowiązków wynikających z prawomocnego wyroku w sprawie. Jedyną okolicznością łagodzącą było zaś działanie zarządcy w celu publicznym tj. w zakresie rozwoju kultury fizycznej.

Hałas na nieruchomości to częste zjawisko

Spory o hałas na nieruchomości są zjawiskiem stosunkowo częstym. W ostatnim czasie coraz więcej osób decyduje się na walkę o spokój i mir domowy. Częstym problemem są hałasy sąsiedzkie i to nie tylko te powodowane przez lokatorów.

Wiele spraw dotyczy firm, których urządzenia emitują zbyt wysokie natężenie hałasu Więcej o innych przypadkach przeczytasz w artykule Hałasy w domu co można zrobić zgodnie z prawem

Czytaj powiązane artykuły:

• Prawo do prywatności
• Prawo do godności osobistej
• Naruszenie praw grupy osób
• Prawo do renomy podmiotów innych niż ludzie
• Odszkodowanie za nieudane wesele
• Zamiana dzieci w szpitalu odszkodowanie
• Zerwanie umowy kara
• Jakie odszkodowanie za naruszanie dóbr osobistych
• Naruszenie dóbr osobistych skarga kasacyjna uwzględniona
• Naruszenie praw osób bliskich
• Godność i cześć!
• Prawo do czci
• Prawo do szacunku osoby zmarłej
• Naruszenie dóbr osobistych mieszkańców
• Kinga Jasiewicz – brak naruszenia dóbr osobistych?
• Proces maturzystki zakończony
• Artur Domosławski ma przeprosić wdowę po Ryszardzie Kapuścińskim
• Nazwisko jako marka produktu a naruszenie dóbr osobistych
• Dobra osobiste – 5 przykładów znanych osób poszkodowanych
• Ochrona wizerunku osoby znanej
• Naruszenie dóbr osobistych Liroya

Artykuł Hałas na boisku odszkodowanie 50 000 złotych zasądzone pochodzi z serwisu Przepraszam Nie Wystarczy.

Fakty

Jak donosi portal „Wirtualnemedia.pl” przez 2,5 roku Wirtualna Polska musiała zmierzyć się z kilkudziesięcioma procesami o ochronę dóbr osobistych. Według przedstawionych danych wartość odszkodowań wypłaconych przez portal wyniosła około 730 tys. złotych.

Można dostrzec, że kwota odszkodowania za naruszenie dóbr osobistych wynosi średnio ok. 40 tys. złotych. Nasuwa się wniosek, że to mało, a kwoty odszkodowań nadal nie są dotkliwe dla naruszycieli.

…i mity

To tylko cześć prawdy. Wysokość kwoty odszkodowania ustalana jest w odniesieniu do szkody, która została wywołana naruszeniem dóbr osobistych, powstałej np. w związku z utratą kontraktu i korzyści finansowych, a także krzywdy, czyli wszelkich negatywnych odczuć osoby poszkodowanej. Więcej o tym przeczytasz w artykule Jak odróżnić zadośćuczynienie od odszkodowania.

Naruszanie dóbr osobistych – co warto robić?

• Przede wszystkim warto wiedzieć, że poszkodowany ma do dyspozycji wiele środków prawnych.

W artykule 5 przykładów środków ochrony dóbr osobistych wymieniłem najpopularniejsze środki ochrony, które można zastosować w sprawie o naruszenie dóbr osobistych.

• W sądach przyjmuje się, że odszkodowanie to środek pozwalający naprawić szkodę lub zmniejszyć krzywdę. Jeżeli chcemy uzyskać bat na naruszycieli warto skorzystać z innych środków.

Więcej o tym możesz w artykule Odszkodowanie kara dla sprawcy czy jedynie pocieszenie poszkodowanego.

• Na pierwszy rzut oka przeprosiny mogą nie wydawać się dotkliwe dla sprawców. Zwróćmy jednak uwagę, że koszty wykupienia ogłoszenia zawierającego przeprosiny na pierwszej stronie gazety mogą wynieść od kilkudziesięciu do nawet kilkuset tys. złotych.

Spójrzmy na przykładowy cennik opublikowania ogłoszeń w „Gazecie Wyborczej”

[table id=5 /]

Czy naruszenie dóbr osobistych będzie dotkliwe dla sprawcy?

Oczywiście nie jestem tego zdania, że w każdej sprawie o naruszenie dóbr osobistych środki prawne muszą być tak dotkliwe. Jeżeli jednak naruszenie szczególnych wartości było bardzo dotkliwe to również taka sama powinna być dolegliwość sprawcy.

Co ciekawe – powyższe dane portalu „Wirtualnemedia.pl” o wypłaconych odszkodowaniach nie obejmują kwot, które zostały wydane na opublikowanie oświadczeń zawierających przeprosiny.

To że portal Wirtualna Polska zapłacił 730 tys. złotych odszkodowania nie pokazuje jak dotkliwe w rzeczywistości dla portalu Wirtualna Polska były wyroki, które zapadły w sprawach o naruszenie dóbr osobistych.

Stad wniosek, że naruszenie dóbr osobistych może być dotkliwe, ale przy użyciu odpowiednich środków. W ostatnim czasie spory rozgłos zyskała sprawa, w której oprócz 150 tys. złotych zadośćuczynienia portal SE.PL został zobowiązany do opublikowania przeprosin na pierwszej stronie gazety przez 30 dni. Więcej w artykule: 150 000 złotych zadośćuczynienia oraz przeprosiny przez 30 dni na pierwszej stronie gazety.

Jeżeli kwoty wykupienia ogłoszenia zawierającego przeprosiny pomnożymy przez 30 dni to łączna kwota realizacji wyroku może być na tyle wysoka, by doprowadzić do niewypłacalności redakcji. Przynajmniej takie argumenty padły w sprawie portalu, na którego sąd nałożył obowiązek publikacji oświadczenia z przeprosinami przez 30 dni.

Proces o przeprosiny – najczęściej w sądach

W sprawach o ochronę dóbr osobistych w sądzie przeważają procesy o przeprosiny.  Powodów może być kilka:

• niektóre osoby poszkodowane nie chcą jakichkolwiek pieniędzy od sprawców. Więcej o tym w artykule Bez wstydu o zadośćuczynieniu w dzisiejszych czasach
• osoba poszkodowana początkowo chce domagać się zadośćuczynienia pieniężnego jednakże rezygnuje z tego, gdy uzyskanie żądanej kwoty zadośćuczynienia byłoby trudne lub długotrwale. O tym jak wygląda sprawa o naruszenie dóbr osobistych przeczytasz w artykule: Ile trwa sprawa o odszkodowanie w praktyce
• niektóre osoby poszkodowane nie chcą ujawniać wielu informacji, które dotyczą ich życia lub działalności. O tym, co bierze się pod uwagę pisałem w artykule Jak wycenić krzywdę

Naruszenie dóbr osobistych – kiedy odszkodowanie

Z drugiej strony doświadczenie pokazuje, ze w wielu przypadkach warto jest cierpliwie poczekać na pieniężną rekompensatę.

W ostatnim czasie opisałem prawomocnie zakończoną już sprawę o zadośćuczynienie za doznaną krzywdę, którą prowadziłem od 2013 r. W procesie udało się uzyskać 10-cio krotnie wyższą kwotę świadczenia dla osoby poszkodowanej.

Słuchając orzeczenia sądu zdałem sobie sprawę jak cenne były badania do pracy naukowej, które przeprowadziłem. Wiedziałem, że dałem z siebie wszystko, ale najcenniejsze było dla mnie usłyszeć słowa osoby poszkodowanej: „Warto było poczekać na godziwe zadośćuczynienie”

Czytaj powiązane artykuły:

• Prawo do prywatności
• Prawo do godności osobistej
• Naruszenie praw grupy osób
• Prawo do renomy podmiotów innych niż ludzie
• Odszkodowanie za nieudane wesele
• Zamiana dzieci w szpitalu odszkodowanie
• Hałas na boisku odszkodowanie 50 000 złotych zasądzone
• Zerwanie umowy kara
• Naruszenie dóbr osobistych skarga kasacyjna uwzględniona
• Naruszenie praw osób bliskich
• Godność i cześć!
• Prawo do czci
• Prawo do szacunku osoby zmarłej
• Naruszenie dóbr osobistych mieszkańców
• Kinga Jasiewicz – brak naruszenia dóbr osobistych?
• Proces maturzystki zakończony
• Artur Domosławski ma przeprosić wdowę po Ryszardzie Kapuścińskim
• Nazwisko jako marka produktu a naruszenie dóbr osobistych
• Dobra osobiste – 5 przykładów znanych osób poszkodowanych
• Ochrona wizerunku osoby znanej
• Naruszenie dóbr osobistych Liroya
• Naruszenie dóbr osobistych członka zarządu
• Naruszenie PR spółki – jak orzekają sądy?
• Wizerunek spółki – jak orzekają sądy odwoławcze?
• Działanie na szkodę spółki – zarzut stawiany członkom zarządu
• Dobre imię przedsiębiorcy jest bezcenne

Artykuł Jakie odszkodowanie za naruszanie dóbr osobistych pochodzi z serwisu Przepraszam Nie Wystarczy.

Zdarza się, że autorzy starają się wytworzyć nieprawdziwy obraz osoby, która jest bohaterem ich utworu. Niekiedy stwierdzenie czy doszło do naruszenia dóbr osobistych jest bardzo utrudnione. Na przykład w głośnej sprawie Weroniki Rosati przeciwko Andrzejowi Żuławskiemu oraz wydawcy książki „Nocnik”.

W wydanej książce Andrzej Żuławski wykreował postać Esterki, której przypisał negatywne cechy. Argumenty o fikcji literackiej nie przekonywały jednak aby chronić dobro osobiste autora w postaci prawa do twórczości. Więcej o tym pisałem w artykule Wielkie przeprosiny dla Weroniki Rosati

Prawdziwa lub fikcyjna postać

Jeżeli bowiem autor nadaje bohaterowi (nawet fikcyjnemu) swojej publikacji cechy pozwalające zidentyfikować konkretną osobę, a tym samym przypisać jej cechy fałszywe lub obraźliwe to narusza dobra osobiste tej osoby.

Do naruszenie dóbr osobistych mogło dojść także po śmierci bohatera artykułu. W takim przypadku działanie autora tekstu należy ocenić jako naruszenie dóbr osobistych członków jego rodziny.

Prawo cytatu

W przypadku naruszenia dóbr osobistych nie wystarczy, aby autor artykuł powołał się na prawo cytatu.

Jeżeli historyk czy pisarz powołają się na cudze słowa lub opinie to muszą wykazać, że twierdzenia są prawdziwe. W procesie to na autorach tekstu będzie spoczywał ciężar wykazania, że zostały one wypowiedziane np. przez bohatera biografii artykułu.

W głośnej sprawie dotyczącej ochrony dóbr osobistych w związku z publikacją o Władysławie Szpilmanie  sąd uznał, że osoby, które dopuściły się naruszenia dóbr osobistych mają przeprosić za naruszenie pamięci po osobie zmarłej. Pisałem o tym w artykule Prawo do szacunku osoby zmarłej

W swej książce z 2010 roku autorka opisała losy piosenkarki Wiery Gran, która w czasie II wojny światowej występowała w warszawskim getcie w kawiarni „Sztuka”

W sprawie zwrócono uwagę, że samo powołanie się przez autorkę na cytaty Wiery Gran nie wyłącza ich odpowiedzialności. Autorzy powinni bowiem działać rzetelnie, to znaczy zbadać czy przywoływane informacje są prawdziwe.

Naruszenie dóbr osobistych przez publikację

Analizując naruszenie dóbr osobistych przez publikację artykułu lub książki należy mieć na uwadze.

1-Naruszenie przez autora prawa do czci osoby poszkodowanej w wyniku publikacji artykułu

2-Naruszenia przez autora prawa do dobrej pamięci o osobie zmarłej

3-naruszenie przez autora tekstu prawa do pamięci prawdziwej

4-naruszenie przez komentujących prawa do czci osoby zmarłej

5-naruszenie przez wydawcę prawa do czci osoby zmarłej – po uzyskaniu przez nią wezwania do usunięcia komentarzy naruszające dobra osobiste Pani rodziny.

Sprawy z tego zakresu są najczęściej skomplikowane, dlatego przed przystąpieniem do działania warto co najmniej skonsultować sprawę z prawnikiem.

Naruszenie dóbr osobistych przez autora publikacji

Jeżeli chodzi o naruszenie dóbr osobistych przez autora tekstu – autorzy najczęściej starają się za wszelką cenę bronić stanowiska, że w publikacji nie doszło do naruszenia dóbr osobistych bohatera lub jego rodziny.

Autorzy „naruszyciele” dość sprytnie maskuje swoje działania, używając licznych „chwytów” i próbując przekonać sąd do tego, że ich wyłącznym celem była jedynie twórczość literacka, która pozostaje pod ochroną prawa.

Nie można jednak zapominać, że każdy autor jest zobowiązany do rzetelności podczas tworzenia utworu, niezależnie od jego formy, dlatego w procesie warto skupić się na wykazaniu rozbieżności w faktografii.

Obraźliwe komentarze 

Publikowanie komentarzy, które naruszają dobra osobiste jest niedozwolone. Za opublikowanie komentarzy mogą odpowiadać zarówno ich autorzy, jak również wydawcy portalu. Pisałem o tym w artykule Odszkodowanie za komentarz

Poszukiwanie poszczególnych autorów komentarzy jest jednak długotrwałe, dlatego warto skupić się na żądaniu usunięcia komentarzy przez wydawcę portalu.

Każdy przypadek jest inny, dlatego przed podjęciem działań warto rozważyć wszystkie, możliwe rozwiązania. W przypadku ochrony dóbr osobistych pomyłka może kosztować zbyt dużo.

Czytaj podobne artykuły:

• Tytuł i forma obraźliwe treści
• Naruszenie nawet gdy mówi się między wierszami
• Kto ponosi odpowiedzialność za wywiad?
• Krytyka polityka a wolność słowa dziennikarza
• Naruszenie dóbr osobistych w filmie
• Zerwanie umowy kara
• Naruszenie praw przez karykaturę satyrę i parodię
• Nazwisko jako marka produktu a naruszenie dóbr osobistych
• Dobra osobiste – 5 przykładów znanych osób poszkodowanych
• Ochrona wizerunku osoby znanej
• Naruszenie dóbr osobistych Liroya
• Naruszenie dóbr osobistych członka zarządu
• Naruszenie PR spółki – jak orzekają sądy?
• Wizerunek spółki – jak orzekają sądy odwoławcze?
• Działanie na szkodę spółki – zarzut stawiany członkom zarządu
• Dobre imię przedsiębiorcy jest bezcenne
• Artur Domosławski ma przeprosić wdowę po Ryszardzie Kapuścińskim
• Jakie odszkodowanie za naruszanie dóbr osobistych
• Naruszenie dóbr osobistych skarga kasacyjna uwzględniona
• Naruszenie dóbr osobistych w telewizji

Artykuł Naruszenie dóbr osobistych w publikacji pochodzi z serwisu Przepraszam Nie Wystarczy.

Postępowanie o odszkodowanie lub zadośćuczynienie pieniężne różni się w zależności od danego przypadku. Inaczej będzie, gdy chodzi o pieniądze za uszkodzenie ciała lub rozstrój zdrowia, a inaczej w przypadku twórcy, którego prawa autorskie zostały naruszone.

Przykład

Na potrzeby artykułu przedstawię sprawę zadośćuczynienia dla osoby poszkodowanej, która doznała uszkodzenia ciała i rozstroju zdrowia w wypadku samochodowym.

Postępowanie przed ubezpieczycielem

Co musimy zrobić, gdy chcemy uzyskać zadośćuczynienie?

Przede wszystkim trzeba zgromadzić dowody. O tym dlaczego jest to ważne pisałem już w artykule Po co gromadzimy dokumentację medyczną.

Wbrew opinii niektórych osób – sprawy o zadośćuczynienie czy odszkodowanie nie należą do prostych.

W celu walki o godziwe świadczenie zalecam powierzyć prowadzenie sprawy profesjonaliście. W swojej praktyce miałem do czynienia ze sprawami prowadzonymi przez nieudolnych pełnomocników, którzy zapewniali poszkodowanych o pewnej wygranej. Te procesy najczęściej nie kończyły się dobrze (poszkodowani uzyskiwali mniejsze kwoty świadczeń lub nie otrzymywali ich w ogóle). Dlatego już na początku sprawy warto skontaktować się ze specjalistą, który pomoże uzyskać najwyższe świadczenie w rozsądnym czasie.

Jeżeli poszkodowany zdecyduje się walczyć sam to powinien zgłosić roszczenie, czyli sądowe wezwanie do wypłaty świadczenia. Kieruje się je do zakładu ubezpieczeń z OC sprawcy zdarzenia. W treści warto powołać podstawy prawne oraz określić kwotę świadczenia. Pisałem o tym w artykułach Podstawy zadośćuczynienia oraz Jak wycenić krzywdę.

W ten sposób dojdzie do wszczęcia postępowania likwidacyjnego. Można w nim spodziewać się:

• powiadomienia o przyjęciu zgłoszenia;
• przeprowadzenia komisji lekarskiej (podczas komisji lekarz określi trwały uszczerbek na zdrowiu – pisałem o tym w artykule Co to jest trwały uszczerbek na zdrowiu;
• wypłaty lub odmowy przyznania odszkodowania;
• propozycji ugodowego zakończenia sporu.

Uzyskanie satysfakcjonującego zadośćuczynienia na tym etapie jest jednak często niemożliwe.

Ubezpieczycielom zdarza się zaniżać należne poszkodowanym kwoty lub nawet odmówić wypłaty jakichkolwiek pieniędzy. Kiedy tak się dzieje, warto złożyć odwołanie.

Zakład ubezpieczeń może zaproponować ugodę. Pamiętajmy, że przyjęcie propozycji ugody z reguły uniemożliwi dochodzenie dalszej kwoty zadośćuczynienia.

Nie zniechęcajmy się też śmiesznymi propozycjami ugody.

Jeżeli negocjacje z ubezpieczycielem nie przynoszą oczekiwanego skutku, nie wahajmy się bronić swoich praw w sądzie!

A co jeśli nie stać nas na proces sądowy? Koniecznie przeczytaj artykuł Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

W sądzie 

Postępowanie ma kilka etapów:

• złożenie pozwu;
• posiedzenie wstępne;
• wydanie opinii przez biegłego – pisałem o tym szerzej Dlaczego poszkodowani boją się biegłego;
• rozpoznanie sprawy (ilość rozpraw zależeć będzie od stopnia skomplikowania sprawy oraz umiejętnego przygotowania powództwa);
• wydanie wyroku.

Apelacja w sprawie o odszkodowanie

Niekiedy wyrok sądu nie jest korzystny dla poszkodowanego. Pamiętajmy, że istnieje możliwość jego zmiany w wyniku apelacji.

Postępowanie apelacyjne rządzi się swoimi prawami o czym pisałem w artykule Apelacja w sprawie o odszkodowanie?

A ile trwa postępowanie o zadośćuczynienie w praktyce i jak można skrócić okres oczekiwania?

Przeczytaj artykuł: Ile trwa sprawa o zadośćuczynienie w praktyce

W innym artykule daję podpowiedzi Czego unikać w sporze z zakładem ubezpieczeń

Porady prawne – odszkodowanie

Masz pytania? Skontaktuj się!

Artykuł Jak uzyskać odszkodowanie za uraz lub uszczerbek na zdrowiu? pochodzi z serwisu Przepraszam Nie Wystarczy.