Rola tarczycy w organiźmie

Tarczyca odgrywa bardzo ważną rolę w naszym organizmie. Gruczoł tarczowy odpowiada za gospodarkę hormonalną, przez co jest istotny dla funkcjonowania układu nerwowego, pokarmowego, rozrodczego czy przemiany materii.

Tarczyca wpływa na:

• temperaturę ciała,
• potliwość,
• nastrój,
• pracę serca,
• mięśni,
• jelit.

W przypadku niedoczynności tarczycy występuje niedobór produkowanych przez nią hormonów, natomiast przy nadczynności nadmiar.
Choroba tego narządu może też mieć podłoże autoimmunologiczne, związane z zaburzeniami układu odpornościowego (m.in. choroba Hashimoto).
Wykonując badanie hormonów tarczycy TSH (hormon tyreotropowy), FT4 oraz przeciwciał przeciwtarczycowych ATPO, można zdiagnozować zaburzenia pracy tarczycy oraz ich przyczynę.

Objawy chorej tarczycy

Choroby tarczycy mogą objawiać się w różny sposób:
• suchość skóry,
• uczucie zimna,
• depresja,
• trudności ze zrzuceniem nadmiernych kilogramów lub niemożność przytycia.

Badania krwi pozwalają sprawdzić, czy produkuje ona odpowiednią ilość hormonów. Może też pomóc wykryć autoimmunologiczne choroby tarczycy np. Hashimoto.

Niedoczynność tarczycy

Niedoczynność tarczycy – jest jednym z najczęstszych schorzeń spośród wszystkich chorób tarczycy.

Do typowych objawów niedoczynności tarczycy należą:

• zmęczenie,
• senność,
• uczucie zimna,
• wypadanie włosów,
• sucha skóra,
• przyrost masy ciała,
• zaparcia.

W przypadku niedoczynności uzupełnienie niedoboru hormonów przynosi szybką poprawę samopoczucia. Leczenie polega na regularnym przyjmowaniu brakującego hormonu tarczycy.
Lewotyroksyna produkowana syntetycznie jest identyczna i ma takie samo działanie jak hormon wytwarzany w tarczycy.

Nadczynność tarczycy

Nadczynność tarczycy – atakuje głównie kobiety w wieku 20-40 lat.

Charakterystyczne objawy nadczynności tarczycy to:

• chudnięcie,
• zwiększona potliwość,
• uczucie gorąca,
• kołatanie serca.

Nadczynności tarczycy nie wolno lekceważyć, ponieważ nieleczona może prowadzić do:

• zaburzeń rytmu lub niewydolności serca,
• osteoporozy,
• przełomu tarczycowego, czyli zagrażającemu życiu nagłemu uwolnieniu hormonów tarczycy.

Zaburzenia czynności tarczycy przekładają się też na gospodarkę lipidową, co oznacza, że diagnozując je, warto sprawdzić poziom cholesterolu, którego wysoki poziom jest czynnikiem ryzyka zawału serca i udaru mózgu.

Leczenie tarczycy

Leczenie polega na stosowaniu leków zmniejszających produkcję hormonów tarczycy lub jodu promieniotwórczego. Niekiedy konieczne jest operacyjne usunięcie tarczycy.

U kobiet ciężarnych nadczynność jak i niedoczynność są niekorzystne zarówno dla matki, jak i płodu.

Choroba Hashimoto

Choroba Hashimoto zdecydowanie częściej dotyka kobiety. Zapada na nią już co 7 Polka. Dlatego warto zrobić badania tarczycy w kierunku Hashimoto, bo schorzenie to zbiera coraz większe żniwo.
W przebiegu choroby z niewiadomych przyczyn układ immunologiczny zaczyna „atakować” własne komórki tarczycy.

Wśród objawów choroby Hashimoto charakterystyczne są:

• ciągłe uczucie zimna,
• zmęczenie,
• senność,
• suchość skóry,
• wypadanie włosów.

Zdarzają się zaparcia i przybieranie na wadze. U kobiet występują zaburzenia miesiączkowania i niepłodność.
Leczenie polega na uzupełnianiu niedoboru hormonu tarczycy. Trzeba je kontynuować już do końca życia.

Artykuł Tarczyca – rola, objawy chorób, badania i leczenie pochodzi z serwisu Warszawska Akademia Medyczna.

Kleszcze są aktywne od temperatury 5 stopni Celsjusza. W Polsce „główny sezon kleszczowy” zwykle zaczyna się wiosną, a kończy późną jesienią.
‼Do infekcji krętkami z rodzaju Borrelia, które są odpowiedzialne za boreliozę, dochodzi wyłącznie za pośrednictwem zakażonych kleszczy. Krętki Borrelia burgdorferi dostają się do skóry żywiciela wraz ze śliną żerującego kleszcza. Ryzyko zakażenia zwiększa się wraz z czasem żerowania. Nie można zarazić się boreliozą przez bezpośredni kontakt z chorym człowiekiem czy zakażonym zwierzęciem.

Kleszcze jako źródło boreliozy

Kleszcze nie są wybredne co do żywiciela i mogą żerować na różnych gatunkach kręgowców, w tym ptakach, gadach i ssakach. Główny żerują na drobnych gryzoniach (np. myszach polnych i leśnych, nornicach). W trakcie swojego 2-letniego cyklu życiowego kleszcze z rodzaju Ixodes muszą spożyć po jednym posiłku z krwi przed każdym przeobrażeniem w następne stadium rozwojowe. Larwy wylęgają się z jaj wiosną, następnie latem żerują na drobnych kręgowcach najczęściej myszach. Kolejnej wiosny larwy przekształcają się w nimfy i ponownie żerują na drobnych kręgowcach. Nimfy dojrzewają do postaci dorosłych kleszczy, które najczęściej żerują na dużych zwierzętach (np. jeleniach). Dorosłe kleszcze parzą się jesienią oraz zimą, następnie samice składają jaja i cykl się zamyka. Dzięki trzykrotnemu żerowaniu kleszczy na różnych żywicielach zwiększa się ryzyko zakażenia kleszczy przez krętki z rodzaju Borrelia.
Ludzie są najczęściej zakażani przypadkowo wiosną i latem, w czasie aktywności nimf. W naszej strefie klimatycznej kleszcze najczęściej zamieszkują lasy liściaste i mieszane z bogatym poszyciem. Bardzo rzadko występują w suchych lasach sosnowych bez poszycia oraz na bagnach i torfowiskach.

Co zrobić po ukłuciu przez kleszcza?

Najbardziej racjonalnym postępowaniem, jest jak najszybsze odpowiednie usunięcie kleszcza, zdezynfekowanie miejsca po ukłuciu, a następnie obserwacja tego miejsca pod kątem pojawienia się zmiany skórnej (rumień wędrujący) lub wystąpienia objawów ogólnoustrojowych, takich jak podwyższona temperatura ciała, dreszcze, bóle i zawroty głowy, porażenie nerwu twarzowego, bóle serca, zapalenie stawu (najczęściej kolanowego) itp. W przypadku ich pojawienia należy skontaktować się z lekarzem, celem wykonania badań i wdrożenia odpowiedniego leczenia.

Badania wykonywane po ukłuciu przez kleszcza

Zwykle po nawet kilkunastu dniach w badaniach serologicznych nie wykryjemy żadnych przeciwciał skierowanych przeciwko drobnoustrojom (np. bakterii Borrelia), które mogą być przenoszone przez kleszcze. Zbyt wczesne wykonanie badania prowadzi do uzyskania wyniku fałszywie ujemnego, co oznacza, że wynik będzie ujemny, nawet jeśli doszło do zakażenia, bo organizm jeszcze nie zdążył wytworzyć przeciwciał. Ponadto sama obecność przeciwciał we krwi nie świadczy o chorobie. Inne badania np. PCR, wymagają pobrania określonego materiału (np. wycinek skóry, płyn mózgowo-rdzeniowy). Są to więc badania inwazyjne, które są wykonywane tylko wtedy, gdy pojawią się objawy kliniczne.

Rumień wędrujący

Rumień wędrujący nie wymaga potwierdzenia laboratoryjnego, gdyż jest to charakterystyczny objaw boreliozy i chorobę może rozpoznać lekarz bez konieczności wykonywania badań krwi. Pojawia się na skórze, w miejscu ukłucia kleszcza, nie wcześniej niż po 7–10 dniach i ustępuje po kilku tygodniach. Borelioza może być także rozpoznana na podstawie zmian skórnych o średnicy mniejszej niż 5 cm, ale wymaga to doświadczenia. Mogą też wystąpić postacie nietypowe rumienia wędrującego (np. bez centralnego przejaśnienia, mają nieregularny kształt lub z tzw. cechami krwotocznymi), ale jeżeli wykazują tendencję do powiększania średnicy (ponad 5 cm), to należy je traktować jako rumień wędrujący. Tego typu nietypowe zmiany wymagają jednak badań dodatkowych (serologia, PCR) w celu potwierdzenia etiologii. W przypadku pojawienia się rumienia po ukłuciu kleszcza konieczna jest pilna wizyta u lekarza.

Badania kleszcza po usunięciu ze skóry

Badanie kleszcza wyjętego ze skóry na obecność krętków Borrelia, jak również innych drobnoustrojów przenoszonych przez te pajęczaki, nie jest metodą diagnostyczną i nie ma znaczenia dla dalszego postępowania. Samo wykrycie DNA w kleszczu nie oznacza rozpoznania jakiejkolwiek choroby i nie jest wskazaniem do zastosowania leczenia (antybiotykoterapii). Ujemny wynik badania także nie eliminuje ryzyka zakażenia (wynosi ono ok. 1%), gdyż testy oparte na technice PCR także mają swoje ograniczenia, jeśli chodzi o czułość. Badania kleszczy mają znaczenie tylko, kiedy wykonuje się je do celów statystycznych, żeby określić odsetek kleszczy zakażonych konkretnym drobnoustrojem na danym terenie.

Czy każde ukąszenie przez kleszcza prowadzi do rozwoju boreliozy?

Nie. Podobnie jak w przypadku innych chorób odzwierzęcych, warunkiem zakażenia jest obecność chorobotwórczych drobnoustrojów w organizmie kleszcza. Nie wszystkie kleszcze są zakażone krętkami z rodzaju Borrelia, a jedynie pewien ich odsetek (zwykle kilka procent kleszczy). Ponadto, większość zakażeń krętkami jest na wczesnym etapie niszczona przez własne mechanizmy obronne ludzkiego organizmu i przebiega bezobjawowo, pozostawiając ślad w postaci obecności swoistych przeciwciał. W Polsce przeciwciała przeciwko krętkom mogą być obecne nawet u kilkunastu procent całkowicie zdrowych osób, które samodzielnie zwalczyły chorobę.

Leczenie Boreliozy

Podstawowe znaczenie w leczeniu boreliozy ma wyeliminowanie zakażenia krętkami za pomocą antybiotyków. Ponadto stosuje się leczenie objawowe, które łagodzi dolegliwości towarzyszące boreliozie, na przykład niesteroidowe leki przeciwzapalne w leczeniu zapalenia stawów. Borelioza jest chorobą bakteryjną, którą leczy się skutecznie dostępnymi w Polsce antybiotykami.
Rumień wędrujący szybko odpowiada na dwutygodniowe leczenie antybiotykiem. Późniejsze stadia boreliozy, a zwłaszcza borelioza stawowa, może być trudniejsza w leczeniu niż rumień wędrujący, jednakże na tym etapie choroba także jest uleczalna. We wczesnej boreliozie przebiegającej z rumieniem wędrującym, zarówno w postaci miejscowej, jak rozsianej, zaleca się podawanie doksycykliny albo amoksycyliny przez 14–21 dni.

Artykuł Borelioza – diagnostyka i leczenie pochodzi z serwisu Warszawska Akademia Medyczna.

Objawy Choroby Stilla

Chorobę Stilla u dorosłych rozpoznaje się u około 1–10 osób na milion w ciągu roku. Choroba występuje tak samo często u kobiet, jak u mężczyzn i zazwyczaj rozpoczyna się w wieku 16–35 lat.
Objawy występujące w chorobie Stilla u dorosłych nie są charakterystyczne i zazwyczaj występują nagle.
Wyróżniamy 4 główne objawy :
Gorączka >39°C
Gorączka utrzymuje się długo, nie reaguje na leczenie antybiotykami.
Bóle stawów
Ból nasila się podczas gorączki. Głównie zajęte są stawy kolanowe i nadgarstkowe, może dotyczyć również stawów skokowych, łokciowych, barkowych i biodrowych. Może również występować usztywnienie stawów.
Wysypka
Koloru łososiowego, pojawia się głównie podczas gorączki, o charakterze plamek lub grudek, rzadko jest swędząca. Przede wszystkim zlokalizowana na tułowiu, udach i ramionach, niekiedy na twarzy. Wysypkę może wywołać ciepło (np. gorąca kąpiel) lub podrażnienie skóry (ręcznik, odzież).
Zapalenie stawów
Obejmuje jednocześnie kilka stawów, objawia się bólem stawów, zaczerwienieniem, ociepleniem i obrzękiem. Charakterystyczne dla choroby jest występowanie tzw. izolowanego bloku kostnego w nadgarstku (zrośnięcie kości).

Dodatkowe objawy: ból lub zapalenie gardła, bóle mięśni, powiększenie wątroby lub śledziony, powiększenie węzłów chłonnych, (głównie okolicy szyi), Spadek masy ciała, złe samopoczucie, bóle w nadbrzuszu.
Jeśli u pacjenta pojawi się nagle wysoka gorączka, z towarzyszącym bólem stawów i wysypką, a objawy narastają szybko, należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej lub na SOR, ponieważ powyższe objawy mogą występować w wielu chorobach i zawsze wymagają szybkiej diagnostyki.
Jeśli objawy utrzymują się od dłuższego czasu i nie są bardzo nasilone, np. gorączka trwająca dłużej niż tydzień lub ból stawów trwający ponad dwa tygodnie, należy zgłosić się PILNIE do lekarza.

Pacjenci, którzy przebyli chorobę Stilla, powinni zwracać uwagę na występowanie charakterystycznych objawów, ponieważ mogą one świadczyć o nawrocie choroby.

Choroba Stilla u dorosłych

Należy pamiętać, że choroba Stilla u dorosłych występuje rzadko. Dlatego lekarz początkowo będzie starał się wykluczyć choroby o podobnym przebiegu, które występują znacznie częściej (np. posocznica, toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie naczyń, reumatoidalne zapalenie stawów).
Lekarz zbierze wywiad dotyczący objawów, ich zmienności w czasie, nasilenia, a także chorób towarzyszących, przyjmowanych leków.
Zbada pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem badania stawów i oglądania skóry. W badaniach krwi wykonuje się morfologię, oznacza stężenie ferrytyny i CRP, aktywność – AlAT i AspAT (enzymy biorące udział w przemianach białek, mogą wskazywać m.in. na stan zapalny wątroby, mięśni), dehydrogenazy kwasu mlekowego LDH (enzym obecny w wątrobie, mięśniach i jelitach) oraz OB. Ponadto wykonuje się badania laboratoryjne krwi na obecność autoprzeciwciał.

Leczenie choroby Stilla

Leczenie w ostrej fazie choroby Stilla u dorosłych ma na celu opanowanie objawów. W celu obniżenia gorączki i zmniejszenia bólu stawów i mięśni zazwyczaj podaje się niesteroidowe leki przeciwzapalne. Przy nasilonym bólu stosuje się lek opioidowy, tramadol.
Równocześnie należy rozpocząć odpowiednią rehabilitację, która ma na celu utrzymanie ruchomości stawów, ponieważ istnieje ryzyko powstania zrostów kostnych, tzw. bloków kostnych.
‼W przewlekłym zapaleniu stawów, jeśli żadna powyższa metoda leczenia nie przyniesie efektów stosuje się leki immunosupresyjne, które hamują aktywność układu odpornościowego lub leki biologiczne, mające na celu regulowanie procesu zapalnego. Leki biologiczne wpływają na układ odpornościowy.
Leczenie kontynuuje się do chwili normalizacji parametrów stanu zapalnego (m.in. OB, CRP) i trwa przynajmniej 12 miesięcy.
W przypadkach znacznego uszkodzenia stawów, spowodowanych chorobą Stilla, stosuje się endoprotezy. Operacja polega na usunięciu zniszczonego przez chorobę stawu (głównie biodrowego) i wszczepieniu sztucznej protezy (implantu) stawu.
Chorobę Stilla u dorosłych można całkowicie wyleczyć przy zastosowaniu leków zmniejszających aktywność stanu zapalnego. Nawroty choroby zdarzają się rzadko, wiele lat po zakończonym leczeniu.
Jeśli choroba rozpoczęła się zapaleniem wielu stawów, w tym stawu biodrowego lub ramiennego, istnieje większe ryzyko przejścia choroby Stilla w postać przewlekłą.
Choroba Stilla u dorosłych po całkowitym wyleczeniu może nawracać nawet po kilku latach, dlatego w razie pojawienia się charakterystycznych objawów należy zgłosić się do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej lub reumatologa i poinformować o przebytej w przeszłości chorobie Stilla u dorosłych.
Pacjenci z przewlekłą postacią choroby Stilla pozostają pod opieką lekarza reumatologa, lekarza rodzinnego lub internisty. Dodatkowo pacjenci powinni stosować odpowiednią rehabilitację.

Artykuł Choroba Stilla – objawy, diagnostyka, leczenie pochodzi z serwisu Warszawska Akademia Medyczna.

Autyzm, lub spektrum autyzmu, charakteryzuje się trudnościami w relacjach z ludźmi, komunikacji oraz powtarzalnymi i streotypowymi zachowaniami.
Autyzm jest zaburzeniem rozwoju, diagnozowanym u około 1 na 100 dzieci w Europie. Pierwsze objawy widoczne są zwykle przed 3 rokiem życia.
Autyzm nie jest chorobą, ale zaburzeniem rozwoju to znaczy, że cała ścieżka rozwoju osoby autystycznej jest inna od standardowej. Mówiąc innymi słowami: autyzm oznacza, że mózg pracuje w niestandardowy sposób.
Autyzm rozumiemy jako spektrum. Oznacza to, że autyzm jest trochę inny dla każdej osoby. Osoby z diagnozami ze spektrum autyzmu mają bardzo różne nasilenie zachowań i cech wynikających z autyzmu.
Autyzm jest zaburzeniem rozwojowym, które obejmuje wiele sfer funkcjonowania danego człowieka. Pojawia się on tuż po urodzeniu lub do 36 miesiąca życia (okres wczesnego dzieciństwa).

Kryteria autyzmu według klasyfikacji ICD-10

a) Jest to nieprawidłowy lub też upośledzony rozwój dziecka widoczny już przed 3 rokiem życia, objawiający się w co najmniej jednym z niżej wymienionych obszarów takich jak:

• rozumienie oraz ekspresja językowa,
• rozwój wybiórczego przywiązania społecznego lub wzajemnych kontaktów społecznych,
• dość często związany jest z zabawą funkcjonalną,
• nieprawidłowe interakcje społeczne np. nieumiejętne korzystanie z kontaktu wzrokowego (mimiki, gestów), zaburzone kontakty z rówieśnikami, problemy z wyrażaniem emocji (reagowaniem na emocje innych), odmienne reagowanie,
• nieumiejętność dzielenia się swoimi przeżyciami, zainteresowaniami oraz osiągnięciami.

b) Jakościowe nieprawidłowości w porozumiewaniu się, które mogą przejawiać się w opóźnionym rozwoju mowy lub jej braku, braku umiejętności komunikowania się, w stereotypowym lub powtarzającym się wykorzystywaniem słów lub wyrażeń, braku spontaniczności podczas zabaw „na niby”.
c) Powtarzające się wzorce zachowania, aktywności oraz zainteresowań (co najmniej jeden obszar), które mogą dotyczyć np. zainteresowaniem tylko jednym tematem o nieprawidłowej treści, przywiązaniem do pewnych niestandardowych czynności rutynowych i zrytualizowanych, powtarzaniem się pewnego rodzaju manier ruchowych, koncentracją na cząstkowych lub niefunkcjonalnych właściwościach przedmiotów.

Na czym polega autyzm

Autyzm polega na odizolowaniu się człowieka od świata zewnętrznego, a także ograniczeniu wymiany informacji pomiędzy osobą cierpiącą na tego typu zaburzenie, a środowiskiem zewnętrznym. Przyczyny nie są niestety do końca znane. Badacze podejrzewają jednak, że pewne czynniki mają wpływ na rozwój autyzmu. Wymieniają oni czynniki biologiczne oraz psychologiczne.
Biologiczne dotyczą uszkodzenia mózgu dziecka w trakcie ciąży bądź porodu. Mówi się, iż autyzm powiązany jest z niedotlenieniem w okresie płodowym i noworodkowym. Innymi przyczynami wskazanymi przez osoby zajmujące się Autyzmem mogą być np. toksoplazmoza, uwarunkowania genetyczne, Dziecięce Porażenie Mózgowe, wiek ojca- powyżej 40 roku życia, urazy okołoporodowe, a nawet alergia.

Artykuł Autyzm i spektrum autyzmu – co to takiego pochodzi z serwisu Warszawska Akademia Medyczna.

Czym jest alergia

Alergia jest niewłaściwą reakcja układu odpornościowego człowieka na alergeny, które dosyć licznie występują w środowisku.

Dolegliwość ta uważana jest za najczęściej występującą we współczesnym świecie. U zdrowych osób alergeny nie powodują żadnych objawów ani uczulenia. Układ odpornościowy odpowiedzialny jest za kontrolowanie, czy obce cząsteczki mogą negatywnie wpłynąć na zdrowie i podejmuje ewentualne działania, aby chronić organizm. Najczęściej występującymi alergenami w Polsce są:

• cytrusy,
• pyłki roślin (np. traw/drzew),
• sierść psa lub kota,
• kurz domowy,
• jad pszczół,
• jajka,
• ryby,
• orzechy,
• krowie mleko.

Alergię mogą wywoływać również leki, takie jak środki przeciwbólowe czy penicylina. Istnieje pewien podział alergenów wziewnych, który ma związek z czasem oddziaływania na organizm, dlatego możemy mówić o alergenach:

• całorocznych (np. uczulenie na kurz domowy),
• sezonowych (np. alergia na pyłki roślin, która pojawia się w określonej porze roku). rodzaje alergii

Alergiczny nieżyt nosa

Alergiczny nieżyt nosa, znany również jako katar sienny – jest to ostry, alergiczny katar nosa, który występuje głównie wiosną lub latem; powodują go pyłki niektórych roślin oraz grzyby i ich zarodniki. Objawia się:

• swędzeniem nosa,
• swędzeniem ścian gardła oraz oczu,
• napadami kichania,
• wyciekaniem z nosa wodnistej wydzieliny,
• łzawieniem oczu.

Uczulenie prowadzące do kataru niesezonowego najczęściej wywołują roztocza kurzu domowego, sierść zwierząt domowych oraz zarodniki pleśni.

Niektóre typy pokrzywki – na skórze pojawiają się bąble pokrzywkowe (efekt wydzielania histaminy), którym często towarzyszy nieznośny świąd.

Wstrząs anafilaktyczny

Występuje nagle i polega na zaburzeniach ze strony licznych narządów. Może pojawić się w wyniku kontaktu krwi z obcym białkiem (np. białkiem surowicy przetaczanej krwi) lub po zjedzeniu czegoś, na co dana osoba jest uczulona (np. orzeszków ziemnych). Pojawia się wtedy:

• gwałtowne uczucie niepokoju,
• ból głowy,
• uczucie kołatania w klatce piersiowej,
• osłabienie,
• swędzenie w gardle,
• wymioty,
• pokrzywka skórna.

W przebiegu ciężkiej postaci alergii może dojść do utraty przytomności oraz zapaści. Jest to stan będący bezpośrednim zagrożeniem życia i musi być leczony w szpitalu!

Alergia pokarmowa

Alergia pokarmowa występuje najczęściej u dzieci. Najczęściej przyczyną jest uczulenie na białka mleka krowiego, a właściwie jego składniki:

• laktobetaglobulinę,
• laktoglobulinę,
• kazeinę.

Objawy alergii często ustępują samoistnie – dopóki to jednak nie nastąpi, konieczna jest eliminacja czynnika uczulającego z codziennej diety. Alergia pokarmowa może objawiać się w sposób łagodny – występują wówczas wzdęcia, okresowe wymioty i/lub biegunki. W cięższych przypadkach może natomiast przypominać ostre zatrucie.

Jak przebiega proces alergiczny

Pierwsze zetknięcie organizmu z alergenem powoduje, że zaczyna on wytwarzać przeciwciała IgE i staje się gotowy do wyprodukowania dużej ilości immunoglobin odpornościowych. Przeciwciała mają zdolność rozpoznawania cząsteczek, które znajdują się w naszym organizmie, np. elementów pleśni obecnych w powietrzu. Odbierają ją jako cząsteczkę obcą i zagrażającą organizmowi i z tego powodu rozpoczynają proces ich niszczenia. Organizm chcąc bronić się przed inwazją negatywnych cząsteczek ulega stanowi zapalnemu, objawiającemu się np. obrzękiem i wysypką.
‼️Kolejny kontakt z alergenem może prowadzić nawet do wstrząsu anafilaktycznego, którego najczęstszym objawem jest szybko pojawiający się rumień, katar i zatkanie nosa, wysypka, zaczerwienie skóry, opuchlizna lub bąble. U niektórych pacjentów reakcja alergiczna kończy się ostrym bólem brzucha i biegunką. Należy pamiętać, że wstrząs anafilaktyczny bywa bardzo niebezpieczny, ponieważ dochodzi do natychmiastowego spadku ciśnienia i tym samym zagrożenia życia.

Reakcje immunologiczne

Reakcje immunologiczne możemy podzielić na:
typ I – występujący natychmiastowo, anafilaktyczny (objawy występują już po 15-20 minutach),
typ II – cytotoksyczne,
typ III – pośrednie (kompleksów immunologicznych); występuje po około 6-12 godzinach,
typ IV – komórkowe (próba tuberkulinowa przeprowadzana przed szczepieniem na gruźlicę).

Pozostałe objawy pojawiające się w przebiegu alergii to:

• katar,
• duszności,
• kichanie,
• zaczerwienienie i swędzenie oczu,
• łzawienie oczu,
• opuchlizna,
• kaszel.

Artykuł Alergia – rodzaje, objawy, diagnostyka, leczenie pochodzi z serwisu Warszawska Akademia Medyczna.

Mózg, jest jednym z najważniejszych i posiadających najbardziej skomplikowaną budowę ludzkich narządów. Mózgowie wraz z rdzeniem kręgowym wspólnie tworzą ośrodkowy układ nerwowy. To właśnie w strukturach mózgowia kontrolowany jest przebieg różnorodnych procesów życiowych, takich jak chociażby oddychanie czy czynność serca. Zanim wykonamy jakąś czynność, w mózgowiu aktywowanych jest wiele rozmaitych ośrodków – wszystko to dzieje się po to, aby ciało we właściwy sposób wykonało zaplanowaną aktywność.

Mózg kobiety vs mózg mężczyzny – różnice

Mózgi poszczególnych ludzi mogą różnić się pod względem takich parametrów, jak masa czy objętość. Ogólnie jednak szacuje się, że średnia masa ludzkiego mózgu sięga od 1200 do 1400 gramów, jego średnia objętość jest natomiast różna w zależności od płci – żeński mózg osiąga zwykle około 1100 centymetrów sześciennych, objętość tego narządu u mężczyzn wynosi zazwyczaj około 1250 centymetrów sześciennych.

Rozmiar mózgu a inteligencja

Wyróżnia się cztery główne części mózgowia:

• mózg,
• międzymózgowie,
• pień mózgu,
• móżdżek.

Płaty mózgu

Artykuł Ludzki mózg – budowa oraz funkcje pochodzi z serwisu Warszawska Akademia Medyczna.

Czym jest choroba Pageta

Przebieg choroby Pageta

Przyczyny choroby

• uwarunkowana genetycznie
• spowodowana przez wirusy;

Objawy choroby Pageta

• ból zajętej procesem chorobowym kości;
• ocieplenie zajętej okolicy (gdyż w miejscu zmienionym chorobowo przepływ krwi jest zwiększony);
• zniekształcenia kości, np. pogrubienie kości czaszki;
• złamania kości, najczęściej w obrębie kości długich (zwykle kości udowej, piszczelowej, ramiennej, promieniowej, łokciowej).
• bóle stawów związane z ich zwyrodnieniem

Artykuł Choroba Pageta kości – przyczyny, objawy i leczenie pochodzi z serwisu Warszawska Akademia Medyczna.

LUBLIN, 9-10 LISTOPAD 2023 ROK

Miło nam poinformować, że w dniu 10 listopada 2023 roku nauczyciele akademiccy oraz studenci w ramach działalności Studenckiego Koła Naukowego „MEDICUS” Warszawskiej Akademii Medycznej Nauk Stosowanych w Warszawie, wzięli czynny udział w II Ogólnopolskiej Konferencji Naukowo – Szkoleniowej poświęconej zagadnieniom pielęgniarstwa XXI wieku.

Streszczenia prezentowanych prac podczas sesji poświęconej doniesieniom ustnym zostaną opublikowane w książce abstraktów.

OBJAWY OCZNE PO PRZYJĘCIU SZCZEPIONKI COVID-19 – PRÓBA ANALIZY PRZEGLĄDU SYSTEMATYCZNEGO WG YU-KUEI LEE, YI-HSUN HUANG (2022)

Julia Gozdan¹, Justyna Kondracka¹, Antonina Bunii¹, Zuzanna Cholewińska¹, Patrycja Matuszewska¹, Wiktor Grabowski¹, Marina Dubovik¹, Julian Głuch¹, Agnieszka Pardus¹, Klaudia Racka¹

Opiekun naukowy pracy: dr n. hum. Elżbieta Trylińska – Tekieli

1. Wydział Nauk o Zdrowiu, Warszawska Akademia Medyczna Nauk Stosowanych, Warszawa

Na podstawie dostępnej literatury oraz dokonaniu przeglądu metaanalizy porównawczej uzyskanych wyników badań przedstawiono objawy oczne jako uboczne skutki po przyjęciu szczepionki przeciwko Covid -19. Częstość występowania objawów ocznych po otrzymaniu szczepionki jest znacznie niższa niż częstość występowania objawów ocznych u pacjentów z Covid-19 (Sopp, N.M.; Sharda, V. 2021). Po otrzymaniu szczepionki przeciwko Covid-19 mogą wystąpić objawy oczne, jednak nadal zachęca się ludzi do zaszczepienia się, ponieważ korzyści przewyższają ryzyko związane z przyjęciem szczepionki.

EDUKACJA PACJENTÓW W ZAKRESIE TECHNIK ZMNIEJSZAJĄCYCH DUSZNOŚĆ PACJENTÓW Z COVID-19

Elżbieta Trylińska – Tekielska¹, Karolina Włostowska², Bożena Styk³, Mariola Mendrycka³

1. Wydział Nauk Medyczno – Społecznych, Warszawska Akademia Medyczna Nauk Stosowanych, Warszawa
2. Centrum Kształcenia Podyplomowego Pielęgniarek i Położnych, Warszawski Uniwersytet Medyczny, Warszawa
3. Wydział Nauk o Zdrowiu, Warszawska Akademia Medyczna Nauk Stosowanych, Warszawa

Dokonano przeglądu bibliografii w zakresie technik zmniejszających duszność pacjentów z COVID-19, stanowiących element edukacji prowadzonej przez personel pielęgniarski. Zastosowane odpowiednie techniki oddechowe oraz pozycje ułożeniowe mogą spowodować zmniejszenie uczucia duszności i wpłyną na poprawę jakości życia pacjentów z COVID-19.

POPRAWA JAKOŚCI ZDROWIA PSYCHICZNEGO, POZNANIA I KOORDYNACJI MOTORYCZNEJ U DZIECI Z ADHD POPRZEZ PRZYSTOSOWANE PŁYWANIE

Anna Mendrycka¹, Elżbieta Trylińska – Tekielska²

1. Instytut Psychologii, Wydział Nauk Społecznych, Katolicki Uniwersytet Lubelski, Lublin
2. Wydział Nauk Medyczno – Społecznych, Warszawska Akademia Medyczna Nauk Stosowanych, Warszawa

Przedstawiono na podstawie wybranej literatury przedmiotu wpływ aktywności fizycznej, w szczególności pływania adaptowanego na stan zdrowia psychicznego, poznania i koordynacji motorycznej dzieci z ADHD. Zaobserwowano potencjalne korzyści wynikające z włączenia aktywności fizycznej, w szczególności pływania adaptowanego, do strategii leczenia i wsparcia dzieci z ADHD. Dalsze badanie takich interwencji jest uzasadnione, aby zapewnić całościowe podejście do radzenia sobie z ich stanem i optymalizacji ich funkcjonowania.

ŚWIADOMOŚĆ SPOŁECZNA DOTYCZĄCA  ADHD – ZESPOŁU NADPOBUDLIWOŚCI RUCHOWEJ Z DEFICYTEM UWAGI

Gabriela Zawiślak¹, Elżbieta Trylińska- Tekielska²

1. Wyższa Szkoła Rehabilitacji z siedzibą w Warszawie, Warszawa
2. Wydział Nauk Medyczno – Społecznych, Warszawska Akademia Medyczna Nauk Stosowanych w Warszawie, Warszawa

Podjęto próbę zbadania i porównania wiedzy wśród nauczycieli i reszty społeczeństwa (losowo dobranej grupy nie będącej nauczycielami) na temat zespołu nadpobudliwości ruchowej z deficytem uwagi. W pracy użyto zmodyfikowanej dla potrzeb pracy  anonimowej ankiety J.J.S. Kooij & M.H. Francken, DIVA 2.0. Przeprowadzone badania wykazały, że wiedza na temat podstawowych informacji na temat ADHD jest niesatysfakcjonująca.

Wszystkim uczestnikom konferencji bardzo dziękujemy za włożony trud w przygotowaniu wszystkich prac oraz wystąpień ustnych oraz gratulujemy owocnych obrad podczas wydarzenia naukowego.

Artykuł II Ogólnopolska Konferencja Naukowo – Szkoleniowa „Pielęgniarstwo XXI wieku – sukcesy i wyzwania” pochodzi z serwisu Warszawska Akademia Medyczna.

09 – 10 OF NOVEMBER 2023

W dniach 9-10 listopada 2023 roku odbyła się VI Międzynarodowa Konferencja Naukowa Fizjoterapii w Pieszczanach (Słowacja). Nauczyciele akademiccy wzięli czynny udział, prezentując prace naukowe w sesji poświęconej doniesieniom ustnym. Ponadto Dziekan Wydziału Nauk Medyczno – Społecznych, Pan dr n. med. Łukasz Wysieński oraz Dziekan Wydziału Nauk o Zdrowiu, Pani dr n. biol. inż. Mariola Mendrycka byli członkami komitetu naukowego oraz przewodniczyli jednej z sesji podczas obrad plenarnych. W ramach organizowanej konferencji naukowe zostaną opublikowane doniesienia naukowe w książce abstraktów oraz planowane jest wydanie monografii pokonferencyjnej z pełnymi tekstami artykułów naukowych.

PHYSICAL ACTIVITY OF SENIORS IN THE PREVENTION AND TREATMENT OF DISEASES

Nikolaos Bakalis¹, Mariola Mendrycka², Urszula Kosikowska³, Magdalena Żuchowska⁴, Agnieszka Woźniak – Kosek⁵

1. Department of Nursing, Faculty of Health Rehabilitation Sciences, University of Patras, Patras, Greece
2. Faculty of Health Sciences, Warsaw Medical Academy, Warsaw, Poland

1. Department of Pharmaceutical Microbiology with Laboratory for Microbiological Diagnostics, Medical University of Lublin, Lublin, Poland

1. Department of Nursing, Faculty of Medical Sciences and Health Sciences, Casimir Pulaski University of Radom, Radom, Poland

1. Department of Laboratory Diagnostics, Military Institute of Medicine National Research Institute, Warsaw, Poland

Prezentowana praca stanowiła holistyczne podejście w zakresie aktywności fizycznej wśród seniorów w profilaktyce i leczeniu wielu chorób układu sercowo-naczyniowego (ChSN) oraz nowotworowych. Autorzy prezentowali różne instytucje naukowe w kraju oraz z zagranicą, posiadając doświadczenie zawodowe w zakresie sprawowania opieki pielęgniarskiej, edukacji pacjentów w profilaktyce chorób przewlekłych, farmacji, mikrobiologii oraz diagnostyki medycznej. Omówili: aktywność fizyczną związaną z wypoczynkiem, czynniki wpływające na aktywność fizyczną, niedostateczną aktywność fizyczną seniorów jako wyzwanie dla zdrowia publicznego, aktywność fizyczną a nadciśnienie, aktywność fizyczną w przewlekłym zespole wieńcowym (PZW), Kompleksową Rehabilitację Kardiologiczną (KRK), aktywność fizyczną chorych po wszczepieniu kardiowertera – defibrylatora, aktywność fizyczną w profilaktyce i leczeniu chorób nowotworowych.

MEDICAL ROBOTICS TRAINING IN 3D VIRTUAL SPACE

Łukasz Wysieński¹, Mariola Mendrycka², Piotr Kusznieruk¹

1. Faculty of Medical and Social Sciences, Warsaw Medical Academy, Warsaw, Poland
2. Faculty of Health Sciences, Warsaw Medical Academy, Warsaw, Poland

W pracy ukazano najnowsze osiągnięcia w wykorzystaniu wirtualnych środowisk 3D w szkoleniach z robotyki medycznej, podkreślając korzyści, wyzwania i perspektywy na przyszłość związane z tą innowacyjną metodą. Szkolenia z zakresu robotyki medycznej w wirtualnej przestrzeni 3D zwiastują nową erę w edukacji chirurgicznej, stanowiąc realną, skuteczną i wydajną alternatywę dla tradycyjnych metod. W miarę ciągłego rozwoju technologii zapewnienie jej płynnego włączenia do programów nauczania będzie miało kluczowe znaczenie w przygotowaniu przyszłych lekarzy na zmieniające się środowisko chirurgii medycznej.

ZACHOWANIA ZDROWOTNE PACJENTÓW PODSTAWOWEJ OPIEKI ZDROWOTNEJ PODCZAS PANDEMII WYWOŁANEJ WIRUSEM SARS-COV-2

Mariola Mendrycka¹, Julita Sirak², Łukasz Wysieński³, Piotr Kusznieruk³

1. Faculty of Health Sciences, Warsaw Medical Academy, Warsaw, Poland

1. Department of Nursing, Faculty of Medical Sciences and Health Sciences, Casimir Pulaski University of Radom, Radom, Poland

1. Faculty of Medical and Social Sciences, Warsaw Medical Academy, Warsaw, Poland

Pandemia COVID-19 wywołana wirusem SARS CoV-2 wpłynęła na zmianę zachowań związanych ze zdrowiem wśród populacji całego świata. Zmiany te dotyczyły aktywności fizycznej, nawyków żywieniowych, higienicznych czy kontrolowania własnego stanu zdrowia. W pracy przedstawiono zachowania zdrowotne wśród pacjentów Podstawowej Opieki Zdrowotnej (POZ) w województwie mazowieckim w Polsce w okresie marzec – maj 2023 roku. Z uwagi na fakt, że zachowania zdrowotne kształtowały się na średnim poziomie, istnieje potrzeba ciągłej edukacji pacjentów POZ ukierunkowana na stosowanie prawidłowych nawyków prozdrowotnych.

Artykuł VI Międzynarodowa Konferencja Naukowa Fizjoterapii w Pieszczanach (Słowacja) pochodzi z serwisu Warszawska Akademia Medyczna.

Pani Carla Borges od 2009 roku współpracuje z działem finansowym i zakupowym ESEP.
W ciągu ostatnich kilku lat, ze względu na otoczenie gospodarcze i cele strategiczne szkół, wydział wdrożył rygorystyczne procedury i techniki zarządzania, finansów i zakupów, aby zoptymalizować zasoby i zmniejszyć ilość odpadów.
W minionym roku 2022, nastąpił nieznaczny wzrost w zakresie kształtowania się dochodów, wynikający ze zwiększenia środków budżetu państwa, środków wspólnotowych oraz dochodów własnych.
Inwestycje we wzmocnienie rady pracowniczej i awanse nauczycieli, a także zatwierdzone ustawowo podwyżki wynagrodzeń dla karier w administracji publicznej, przyczyniły się do wzrostu funduszu płac. Zachowano równowagę pomiędzy wydatkami i dochodami, a co za tym idzie utrzymano wysoką motywację zawodową, co jest ważne, aby sprostać oczekiwaniom studentom i zapewnić jakość nauczania.

ESEP zatwierdził i sfinansował prowadzenie działań szkoleniowych zgodnych ze strategicznymi interesami instytucji, utrzymując jednocześnie przydział środków budżetowych na szkolenia swoich pracowników.
Budżet uczelni zawsze obejmuje przeznaczenie środków na publikację artykułów naukowych i wsparcie badań.

Naszym gościom serdecznie dziękujemy za udział w dyskusji nad planami rozwojowymi Uczelni, wymianą wspólnych doświadczeń, co przyczyni się do podjęcia właściwych decyzji ukierunkowanych na bardziej efektywniejszy proces kształcenia i doskonalenia zawodowego naszych pracowników.

Artykuł Wizyta pracowników administracyjnych z Escola Superior de Enfermagem do Porto: ESEP (Portugalia) pochodzi z serwisu Warszawska Akademia Medyczna.